Uzasadnienie
Na etapie wniesienia skargi R.S. złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego.
W uzasadnieniu stwierdził, iż posiada jedynie rentę w wysokości 896 zł, której część jest zabierana przez komornika. Jest chory na "[...]" i dużą część pieniędzy musi przeznaczać na leki i "[...]".
Według oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach (wobec niewypełnienia rubryki 14 formularza PPF, za dzień złożenia oświadczenia przyjęto datę pocztowego nadania wniosku - 28 grudnia 2016 r.), skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada majątku, a jedynym jego dochodem jest renta we wskazanej wyżej wysokości. Opłaty mieszkaniowe pochłaniają 300 zł, zakup stałych leków - 180 zł, potrącenie komornicze - 263 zł.
W oparciu o informacje poświadczone przez skarżącego należy przyjąć, iż wygospodarowanie przez niego środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, nie jest możliwe.
W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ww. ustawy).
W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.