Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", uchylającą decyzję z dnia "[...]" Wójta Gminy o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację wskazanego przedsięwzięcia, wniosła spółka A. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem procesowym z dnia 16 marca 2009r. wniosło o umorzenie przedmiotowego postępowania, wskazując, że po rozpatrzeniu zarzutów skargi postanowiło w trybie autokontroli uwzględnić ją w całości i decyzją z dnia "[...]" uchyliło będącą przedmiotem zaskarżenia własną decyzję z dnia "[...]", uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia "[...]" w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na posadowieniu kontenerowej wytwórni mas bitumicznych i orzekło o utrzymaniu w mocy wspomnianej decyzji organu I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
Z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi w toku postępowania sądowoadministracyjnego przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Będzie to miało miejsce między innymi wówczas, gdy zaskarżone rozstrzygnięcie zostanie pozbawione bytu prawnego wskutek skorzystania przez organ, który je wydał, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 tej ustawy i uchylenia go.
Przepis art. 54 § 3 p.p.s.a. zezwala bowiem organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie organ skorzystał z uprawnień danych przez wskazany przepis poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. Wobec tego dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, ponieważ zaskarżone orzeczenie w trybie autokontroli zostało wyeliminowane z obrotu prawnego.
Z tych względów należało orzec w pkt I jak w sentencji postanowienia na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O kosztach orzeczono w pkt II po myśli art. 201 § 1 p.p.s.a oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. (Dz. U. z 2002r., nr 163, poz. 1349) w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.