Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]", którą odmówiono ustawienia znaku B-2 "zakaz wjazdu" i B-33 "ograniczenie prędkości do 30 km/h" na drodze gminnej w A. W złożonej na tę decyzję skardze C.B. odstąpił od żądania ustawienia na drodze gminnej znaku B-2 i jednocześnie zasugerował zakazanie właścicielowi TIR-a jazdy po tej drodze. Nie zajął natomiast jednoznacznego stanowiska odnośnie do znaków D-42, D-43 i B – 33, gdyż wskazał, że ich ustawienie nie poprawi bezpieczeństwa użytkowników przedmiotowej drogi i stanu jej nawierzchni, a następnie przyznał, że byłoby to jednak prawidłowe rozwiązanie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. W ocenie organu skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wniosek skarżącego został negatywnie zaopiniowany przez właściwą komisję do spraw organizacji i bezpieczeństwa ruchu drogowego. Kolegium wyjaśniło ponadto, że znak D-42, oznaczający początek terenu zabudowanego i D-43 – koniec terenu zabudowanego, są usytuowane na początku i końcu A, a ustawa Prawo o ruchu drogowym nie przewiduje umieszczania dodatkowych znaków na drogach dojazdowych do zabudowań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia
Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 14 stycznia 2008 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 21 stycznia 2008 r.
W zakreślonym terminie nie uzupełniono przedmiotowego braku formalnego skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi. Skarżący dnia 17 stycznia 2008 r. nadesłał jedynie pismo, w którym stwierdził między innymi, że nie występuje we własnej sprawie, lecz działa w imieniu niepełnosprawnych mieszkańców A, nie uiści wpisu sądowego i cofa skargę.
Cofnięcie skargi nie mogło w niniejszej sprawie spowodować umorzenia postępowania, albowiem rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe tylko wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu.
W rozpoznawanej sprawie skarga brak taki zawierała, ponieważ nie został zapłacony należny od niej wpis.
Skoro strona nie korzystająca ze zwolnienia od kosztów sądowych i nie ubiegająca się o to zwolnienie, nie uiściła wpisu od skargi, to skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i 3 ppsa.
Wobec tego należało orzec jak w sentencji postanowienia.