Uzasadnienie
Wnioskiem z 4 marca 2015 r. E.B. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazał, iż nie ma szans na poniesienie wydatków w tym zakresie z uwagi na bardzo niską wysokość pobieranej renty chorobowej, z której prócz utrzymania musi opłacić lekarstwa na chroniczne schorzenie (w załączeniu zaświadczenie o stanie zdrowia). Jak wynika z zawartego we wniosku oświadczenia, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, prócz domu o powierzchni 50 m2 nie posiada żadnego majątku, a jego dochód miesięczny netto wynosi 569,80 zł (w załączeniu potwierdzenie odbioru przekazu pocztowego z ZUS).
Mając za podstawę podane informacje należy uznać, iż skarżący znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 w/w ustawy).
W konsekwencji - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.