Uzasadnienie
We wniosku z dnia "[...]", złożonym na urzędowym formularzu, D. P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. W rubryce nr 10 wykazał dochody z tytułu zasiłku stałego w kwocie 529 zł oraz z tytułu zasiłku celowego na dożywianie w kwocie 90 zł, w rubryce nr 7.1. wskazał, iż zajmuje "lokal tymczasowy", natomiast w rubrykach nr 5 i 11 podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną "[...]" i wskazał wysokość miesięcznych wydatków na leki, opłaty mieszkaniowe, środki czystości, przejazdy środkami transportu i używanie komputera. Zgodnie z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji skarżący zajmuje obecnie lokal socjalny o powierzchni "[...]", "[...]". Skarżący "[...]" jest zobowiązany do ponoszenia opłat za ten lokal.
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje jedynie kwestia ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z uwagi na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, koszty związane z ustanowieniem adwokata, stanowią w warunkach niniejszej sprawy jedyne koszty postępowania. Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, iż nie pozwala ona na poniesienie przedmiotowych kosztów bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. Zauważyć należy, iż sytuacja życiowa skarżącego zmusza go do utrzymywania się w całości ze świadczeń z pomocy społecznej. Mając na uwadze ich wysokość oraz wysokość wydatków skarżącego, w tym w szczególności wysokie wydatki na leki, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie z tych świadczeń środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego, a nie posiada on środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie.
W konsekwencji, za zasadne uznano ustanowienie dla skarżącego adwokata i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, orzeczono jak w sentencji.