Uzasadnienie
W reakcji na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi J.N. wystąpił we wniosku z 20 lutego 2016 r. o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego.
W uzasadnieniu stwierdził m.in., iż sam prowadzi gospodarstwo domowe, a jedynym źródłem jego dochodu jest renta inwalidzka, tak niska, że jest podopiecznym ośrodka pomocy społecznej.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika nadto, iż renta skarżącego wynosi miesięcznie 975 zł netto, a jego majątek to mieszkanie (62 m2) wraz z działką przy budynku (302,5 m2). Miesięcznie wydaje 500 zł na wyżywienie, 200 zł na leki i rehabilitację, 100 zł na telefon i Internet i 175 zł na inne opłaty.
W oparciu o powyższe informacje należy przyjąć, iż wygospodarowanie przez skarżącego środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, nie jest możliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ww. ustawy).
W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.