Uzasadnienie
We wniosku z dnia "[...]", złożonym na urzędowym formularzu, C. A. wniósł o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". W uzasadnieniu podniósł, iż nie jest w stanie we własnym zakresie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika, gdyż cały jego dochód pochodzi ze świadczeń z pomocy społecznej. Dodał, iż został uznany za osobę niepełnosprawną "[...]", "[...]" oraz choruje na wiele przewlekłych chorób, wymienionych w rubryce nr 11 formularza. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych aktualizacji wywiadu środowiskowego z dnia "[...]" wynika, iż skarżący mieszka "na stancji", a utrzymuje się z zasiłków "[...]".
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a do tych na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ppsa zaliczyć należy skarżącego, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie radcy prawnego lub adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Zauważyć należy, iż skarżący nie posiada majątku, dzięki któremu mógłby pozyskać środki pieniężne na opłacenie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego. Jego sytuacja finansowa jest natomiast tak zła, że zmusza go do utrzymywania się w całości ze świadczeń socjalnych – zasiłków "[...]". W tej natomiast sytuacji za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie przez niego środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania sądowego związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika.
Mając zatem na uwadze powyższe, za uzasadnione uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika, bowiem nie jest on w stanie ponieść przedmiotowych kosztów bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania. W niniejszej sprawie, pełnomocnikiem może być zarówno radca prawny, jak i adwokat. Wobec braku jednoznacznego wskazania pełnomocnika, o którego ustanowienie wnosi skarżący, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, postanowiono przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego.