Uzasadnienie
T.M. złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie dla niego radcy prawnego lub adwokata w sprawie skargi na decyzję pozbawiającą go statusu osoby bezrobotnej. Jak oświadczył, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej i nie posiada wartościowego majątku. Z akt sprawy administracyjnej wynika dodatkowo, iż wydany został względem niego wyrok eksmisyjny.
W związku z tym, iż strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych [art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami)], w zakresie rozstrzygnięcia zgłoszonego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 262 wskazanej ustawy, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Ponieważ w świetle informacji poświadczonych przez skarżącego nie on w stanie ponieść kosztu ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, rozpatrywany wniosek podlegał zatem uwzględnieniu stosownie do normy wynikającej z art. 246 § 1 wskazanej ustawy. W oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 tejże ustawy postanowiono więc jak w sentencji.