Uzasadnienie
A. T. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" Nr "[...]" w sprawie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich A. L. Zarzucił, iż zaskarżona decyzja jest krzywdząca, gdyż razem z siostrą - A. L. jako nieletnie dzieci byli poddani represjom w okresie II wojny światowej. Podał, iż jego matka brała udział w partyzantce polsko-radzieckiej walczącej z okupantem niemieckim, zaś ojciec walczył na froncie. Fakty te potwierdzają wskazani świadkowie. Zakwestionował także okoliczność oddzielnego rozpatrzenia wniosku jego i siostry.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych poinformował, iż w związku ze skargą A. L. na tę decyzję akta sprawy dotyczące wyżej wskazanej decyzji zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zgodnie z właściwością miejscową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z § l rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie przekazani rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U. Nr 72 poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują. A. T. zamieszkuje na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, stąd jego skargi na decyzje Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podlegają rozpatrzeniu przez tut. Sąd.
Przedmiotem skargi A. T. jest nie tylko skierowana do niego decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 grudnia 2004r. (która jest rozpatrywana odrębnie), ale także wyżej wskazana decyzja skierowana do jego siostry -A. L. Zatem fakt przekazania skargi A. L. na ostatnią z wymienionych decyzji do innego sądu nie wyłącza konieczności wydania przez tut. Sąd jako właściwy miejscowo orzeczenia w sprawie ze skargi A. T. na wspomnianą decyzję.
Rozpatrując powyższą skargę należy jednak stwierdzić, iż jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z art. 50 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Należy przez to rozumieć istnienie przepisu prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać ochrony ze względu na zaspokojenie własnej potrzeby (tak w wyroku NSA z 27 września 1999r. sygn. akt IV SA 1285/98). W związku z tym stwierdzić należy, iż skarżący nie ma interesu prawnego w wystąpieniu ze skargą na decyzję skierowaną do jego siostry. Z decyzji tej bowiem nie płyną dla niego żadne uprawnienia, ani obowiązki, a sprawa uprawnień kombatanckich skarżącego jest przedmiotem odrębnej decyzji. Nie ma przy tym znaczenia fakt, iż wraz z siostrą domaga się uprawnień kombatanckich powołując się na wspólnie doznane represje, gdyż decyzje dotyczące tych uprawnień mają charakter indywidualny i kierowane są do konkretnego adresata.
Poza tym wskazać należy, iż skarga na powyższą decyzję będzie przedmiotem rozpoznania przez inny sąd, a w związku z tym w sprawie tej mogłoby dojść do wydania dwóch orzeczeń merytorycznych co jest niedopuszczalne.
Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.
Skarżącemu należy jedynie wyjaśnić, iż przedmiotem odrębnego rozpoznania przez tut. Sąd jest jego skarga na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 22 grudnia 2004r. dotycząca odmowy przyznania mu uprawnień kombatanckich (sygn. akt "[...]").