Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2016 roku, sygn. akt II SA/Ol 926/16, uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w z dnia "[...]" w przedmiocie zwolnienia ze służby.
M. D. pismem z dnia 26 stycznia 2017r. wywiódł skargę na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji ww. wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.z 2016 r., poz. 718, dalej jako: "p.p.s.a."). Przepis ten – w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) - stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego powyżej art. 154 § 1 p.p.s.a., wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione, aby sąd uznał skargę wniesioną w trybie art. 154 p.p.s.a. za złożoną skutecznie. Po pierwsze, sprawa musi dotyczyć niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Musi zatem zaistnieć sytuacja, w której sąd zobowiązał organ administracji publicznej do podjęcia określonych działań z zakresu administracji publicznej. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2016 roku, sygn. akt II SA/Ol 184/17, uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]", utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w z dnia "[...]", o zwolnieniu M. D. ze służby w Policji z dniem 11 marca 2016 r. Sprawa ta jednak nie dotyczyła ani bezczynności, ani przewlekłego prowadzenia postępowania, a wyrok ten został wydany na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.
W związku z tym w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka z art. 154 § 1 p.p.s.a., gdyż sprawa o sygn. II SA/Ol 926/16 nie dotyczyła bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania i wyrok ten nie został wydany na podstawie art. 149 p.p.s.a. (zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności).
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stwierdził, że skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.