Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło postanowienie Wójta Gminy z dnia "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przeróbki kruszyw naturalnych na działce oznaczonej nr ewid. "[...]", położonej w obrębie geodezyjnym A, gmina A. Na wymienione postanowienie skargę wniósł Wójt Gminy A, żądając uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu Kolegium naruszenie art. 7, 77 i 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że Gmina nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi w sprawie, w której orzekał jako organ I instancji jej reprezentant. Wójt Gminy nie ma (własnego) interesu prawnego we wniesieniu takiej skargi, gdyż wydając postanowienie w sprawie, działa jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji, nie zaś jako podmiot, którego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone akty administracyjne z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym, przepisami procesowymi, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych aktów.
Rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy k.p.a. przyznają stronom postępowania administracyjnego. Organ jednostki samorządu terytorialnego może pełnić także rolę organu administracji publicznej rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Wtedy będzie on występował w imieniu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie, korzystając ze sfery imperium. Z tego względu powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 01.02.2006, sygn. akt I OSK 386/05).
Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest bowiem stanowisko, że jednostka samorządu terytorialnego może zajmować różną pozycję, raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania, w zależności od etapu postępowania administracyjnego.
Wójt Gminy, który wydał decyzję (postanowienie) w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję (postanowienie) organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie.
Dopuszczenie złożenia skargi przez organ pierwszej instancji doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego z przeciwstawnych pozycji byłyby dwa organy administracji państwowej, orzekające w sprawie, a mianowicie organ pierwszej instancji – w tym przypadku Wójt - i autor postanowienia wydanego w II instancji – Samorządowe Kolegium Odwoławcze – a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych postanowień.
Dodać należy, że przedstawiona ocena prawna jest reprezentowana także w licznych orzeczeniach NSA, wydanych po dniu 1 stycznia 2004 r. - por. w szczególności postanowienia z dnia 1 września 2005 r., I OSK 788/05 i I OSK 789/05, z dnia 20 października 2009 r. I OSK 1396/09, z dnia 20 kwietnia 2010 r. I OSK 600/10 (wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach https://cbois.nsa.gov.pl)
Z tego powodu skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 3 tejże ustawy, należało orzec jak w sentencji.