Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia "[...]" r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 37 § l kpa. uznało za nieuzasadnione zażalenie S. K. na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta Miasta O. sprawy wyrejestrowania pojazdu marki "[...]", zarejestrowanego po numerem "[...]", gdyż w dniu złożenia zażalenia nie upłynął jeszcze miesięczny termin do załatwienia wniosku składającego zażalenie o wyrejestrowanie przedmiotowego pojazdu.
W piśmie z dnia 31 grudnia 2005 r., adresowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, S. K. wyraził swoje niezadowolenie z podjętego przez Kolegium rozstrzygnięcia. W jego uzasadnieniu podniósł, iż przedmiotem złożonego przez niego wniosku było wyrejestrowanie pojazdu marki "[...]", nr rejestracyjny "[...]", i zwolnienie go z wszelkich związanych z tym opłat oraz pozwolenie na pozostawienie pojazdu na terenie posiadanej nieruchomości. Zauważył natomiast, iż Kolegium na stronie drugiej uzasadnienia podjętego rozstrzygnięcia stwierdziło, iż sprawa dotyczy zarejestrowania przedmiotowego pojazdu.
W piśmie z dnia 16 lutego 2006 r. S. K. wyjaśnił, iż przedmiotowe pismo jest skargą na wskazane wyżej postanowienie Kolegium z dnia 28 grudnia 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko i wniosło ojej oddalenie.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Wyjaśnić należy, że Wojewódzki Sad Administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej wyłącznie w zakresie określonym w art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 powołanej ustawy, do kognicji Sądu należy rozpatrywanie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
W niniejszej sprawie, S. K. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w trybie art. 37 § l kpa. Stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie nie jest aktem administracyjnym, na który w świetle powołanych wyżej przepisów przysługuje skarga. Przedmiotowe postanowienie, wydane w postępowaniu administracyjnym, nie kończy bowiem tego postępowania ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty, brak jest też w kodeksie postępowania administracyjnego przepisu o dopuszczalności zaskarżenia tego postanowienia.
Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § l kpa ma charakter wpadkowy (incydentalny) i nie jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym. Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § l kpa jest jedynie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Niezależnie bowiem od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu zajęte w trybie art. 37 § l kpa [zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001 r., sygn. akt IV SA 572/99. (ONSA 2002/3/1 16)].
W konsekwencji, zawarte w zaskarżonym postanowieniu pouczenie o możliwości jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie uznać należy za błędne, a złożoną przez S. K. skargę należy odrzucić jako niedopuszczalną.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji postanowienia.