Uzasadnienie
W dniu 6 marca 2019 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga H. P. (dalej zwanej "skarżącą") na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" w przedmiocie rozbiórki samowolnie wybudowanego zbiornika bezodpływowego, do którego odprowadzane są ścieki bytowe z lokalu mieszkalnego nr 2 w budynku mieszkalnym wielorodzinnym nr "[...]", położonym na działce nr "[...]" w miejscowości S., gmina M. Skarga ta została przekazana Sądowi przez organ, którego działalność zaskarżono wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W skardze tej skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując na daleko idące i drastyczne skutki tej decyzji. Podała bowiem, że potencjalna realizacja zaskarżonej decyzji będzie prowadzić w praktyce do wyłączenia lokalu skarżącej z możliwości skorzystania z niego zgodnie z jego przeznaczeniem w sytuacji, gdy lokal nr 2 stanowi jedyne miejsce, na bazie którego skarżąca, będąca osobą samotną, może realizować swoje potrzeby mieszkaniowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. poz. 1302 ze zm.); dalej jako p.p.s.a., "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".
W ocenie Sądu, za uwzględnieniem wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zgłoszonego w niniejszej sprawie, przemawia przede wszystkim przedmiot tej decyzji, jakim jest rozbiórka zbiornika bezodpływowego, do którego odprowadzane są ścieki bytowe z lokalu mieszkalnego skarżącej. Jak słusznie bowiem podniosła skarżąca, wykonanie tej decyzji będzie prowadzić w praktyce do wyłączenia lokalu skarżącej z możliwości skorzystania z niego zgodnie z jego przeznaczeniem. Skoro zaś lokal ten stanowi jedyne miejsce, na bazie którego skarżąca, będąca osobą samotną, może realizować swoje potrzeby mieszkaniowe, to uznać należało, że wykonanie tej decyzji, przed zakończeniem postępowania sądowoadministracyjnego orzeczeniem prawomocnym, może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.