Uzasadnienie
- 1. W dniu "[...]" r. M S wniosła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na czynność Wójta Gminy B w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów przejazdu ucznia niepełnosprawnego - W S - oraz jego opiekuna do Szkoły Specjalnej (Podstawowej) w Specjalnym Ośrodku Szkolno - Wychowawczym w Zespole Szkół Rolniczych w K w roku szkolnym "[...]", wyrażoną w piśmie z dnia "[...]"r. oraz podtrzymanym stanowiskiem w piśmie z dnia "[...]"r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. czynność.
- 2. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B wniósł o odrzucenie względnie o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność organu oraz o odrzucenie skargi względnie jej oddalenie.
- 3. Pismem z dnia "[...]"r. skarżąca, działając poprzez pełnomocnika, złożyła oświadczenie o cofnięciu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność z zakresu administracji publicznej oraz cofnęła skargę na czynność Wójta Gminy B w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów przejazdu ucznia niepełnosprawnego oraz jego opiekuna do najbliższej szkoły. Wyjaśniła, że organ zaproponował pokrycie kosztów dowozu dziecka do szkoły na warunkach obowiązujących w latach ubiegłych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz.1302, z późn.zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżąca skutecznie cofnęła skargę, zaś Sąd nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, iż cofnięcie skargi w rzeczonej sprawie jest niedopuszczalne.
Wobec powyższego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.