Uzasadnienie
R.G., reprezentowany przez adwokata, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z 8 stycznia 2024 r. wydaną w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier hazardowych bez wymaganej koncesji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału II z 5 marca 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 6.000 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu ww. zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 14 marca 2024 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem 21 marca 2024 r.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej "p.p.s.a.") pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Ponadto, stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu pod rygorem jej odrzucenia.
W przypadku zaś nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych wniesionej skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu.
W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił przedmiotowych braków formalnych wniesionej skargi mimo pouczenia, że spowoduje to jej odrzucenie.
W tym stanie rzeczy, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.