Uzasadnienie
Decyzją z dnia 11 kwietnia 2003 r. "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. stwierdziło, iż decyzja Burmistrza Miasta B. z dnia 17 listopada 1998 r. "[...]" o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości stanowiącej współwłasność M. i K. P., położonej w obrębie W. gmina B., składającej się z działek Nr 355/22, 355/23, 355/32 i 355/33 na działki o kolejnych numerach ewidencyjnych od 355/34 do 355/42 została wydana z naruszeniem prawa.
W dniu 18 czerwca 2003 r. M. i K. P. zwrócili się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. o przyznanie odszkodowania za szkodę poniesioną na skutek wydania wskazanej decyzji wójta.
Na mocy postanowienia kolegium z dnia l sierpnia 2003 r. "[...]" postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone a wnioskujący wezwani do wystąpienia do sądu o ustalenie, że działka nr 355/42 jest ich współwłasnością.
Stosując się do zawartego w nim pouczenia, M. i K. P. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2003 r. "[...]" sąd odrzucił skargę ze względu na niewyczerpanie środka odwoławczego w postępowaniu administracyjnym w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. w piśmie wystosowanym do stron pouczyło o przysługującym im prawie do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zawieszenia postępowania.
W wyniku rozpatrzenia wniosku złożonego przez M. i K. P., kolegium w dniu 19 listopada 2003 r. wydało postanowienie "[...]" utrzymujące w mocy swe postanowienie z dnia l sierpnia 2003 r.
Zarzucając w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, iż postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 98 ust l ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i art. 97 § l pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, M. i K. P. wnieśli o jego uchylenie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 3 § l i art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi.
W przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Bieg takiego terminu zawsze rozpoczyna się bowiem w dniu następującym po dniu, w którym nastąpiło doręczenie lub ogłoszenie postanowienia (art. 141 § 2 w zw. z art. 127 § 3 w zw. z art. 144 K.p.a.).
Błędne pouczenie w postanowieniu co do sposobu jego zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 w zw. z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Może to natomiast mieć znaczenie - jak nadmienił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wskazanego wyżej postanowienia - przy rozpatrywaniu ewentualnego wniosku strony o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Ponowne pouczenie strony o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia stanowi niedopuszczalne wydłużenie terminu ustawowego a uznanie, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wpłynął w terminie nie znajduje oparcia w przepisach.
Rozpatrzenie w niniejszej sprawie wniosku złożonego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiło naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
W tej sytuacji zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 145 § l pkt l c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)
W kwestii wykonalności uchylonej decyzji orzeczono w oparciu o art. 152, kosztów zaś w oparciu o art. 200 tejże ustawy.