Uzasadnienie
E.R., wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Podała, iż utrzymuje się wraz z synem z renty chorobowej (941 zł) i najmu (333 zł); jedynym majątkiem jest dom o pow. 80 m2; w skali miesiąca wydatki na wodę i odprowadzanie ścieków wynoszą 60 zł, energię elektryczną - 60 zł, gaz - 56 zł, opał
- - 200 zł, lekarstwa - 150 zł, wywóz śmieci - 14 zł, wymianę pieca, remonty i naprawy
- - 150 zł.
Informacje poświadczone przez skarżącą uzasadniają przekonanie, że znajduje się ona w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami), stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Według tego unormowania, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje bowiem, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.