Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, działając na podstawie art. 106 ust. 1, ust 3 w związku z art. 88 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 1,2,5 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.), art. 108 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz § 2 ust. 1 i ust. 5, § 8 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania pomocy na usamodzielnienie, kontynuowanie nauki oraz zagospodarowanie (Dz. U. z 2005 r., Nr 6, poz. 45), po rozpatrzeniu wniosku w sprawie przyznania pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki, przyznał K. W. pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki w Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych w wysokości 30 % podstawy tj. 1621 zł na dzień wydania decyzji 486,30 zł miesięcznie na czas trwania nauki w roku szkolnym od dnia 1 stycznia 2005 r. do 31 sierpnia 2005 r., płatne w kasie MOPS w terminie do 10-go dnia każdego miesiąca kalendarzowego.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł K. W., stwierdzając, że skoro kontynuuje naukę od września 2004 r., to od tego terminu przysługuje mu pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki, a nie od stycznia 2005 r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia "[...]", nr "[...]", utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania pomocy na usamodzielnienie, kontynuowanie nauki oraz zagospodarowanie, warunkiem przyznania pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki jest m.in. złożenie wniosku o przyznanie pomocy oraz indywidualnego programu usamodzielnienia. Natomiast z materiału dowodowego sprawy jednoznacznie wynika, że K. W. całą dokumentację potrzebną do uzyskania pomocy pieniężnej złożył dopiero w styczniu 2005 r. Zatem działając w oparciu o art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej organ I instancji słusznie przyznał K. W. pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki dopiero od stycznia 2005 r.
Na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożył K. W., przytaczając okoliczności wymienione w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wskazał, iż jego prawa zostały naruszone, gdyż decyzje organów administracji są dla niego krzywdzące. W związku z tym wniósł o wyrównanie należnych mu świadczeń od dnia 1 września 2004 r. do dnia 31 grudnia 2004 r. oraz odsetek od zaległej z tego tytułu kwoty.
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stosownie do przysługujących sądowi administracyjnemu kompetencji, Sąd kontroluje zaskarżone decyzje pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi w granicach danej sprawy – art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270).
Kwestię przyznawania pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki unormowana została w artykułach 88 - 90 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. O pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) oraz w rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 23 grudnia 2004 r. w sprawie udzielania pomocy na usamodzielnienie, kontynuowanie nauki oraz zagospodarowanie (Dz. U. z 2005 r., Nr 6, poz 45). Jak słusznie stwierdził organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazane powyżej przepisy mają obligatoryjny charakter i stosujące je organy muszą bezwzględnie postępować zgodnie z wolą ustawodawcy. Przepisy te precyzyjnie regulują także termin od kiedy może być przyznana pomoc pieniężna na kontynuowanie nauki. Z art. 88 wskazanej wyżej ustawy wynika, że z pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki może skorzystać m.in. osoba pełnoletnia opuszczająca ośrodek szkolno-wychowawczy, gdy skierowanie do takiego ośrodka nastąpiło na podstawie orzeczenia Sądu, gdy przebywała w tym ośrodku co najmniej rok, gdy jest ona zdolna do samodzielnej egzystencji i gdy osoba ta zobowiąże się do realizacji indywidualnego programu usamodzielnienia.
K. W. spełnia powyższe wymogi, niewątpliwie więc przysługuje mu taka pomoc, czego organy orzekające nie kwestionują. Bezporna jest także wysokość przyznanego skarżącemu świadczenia. Natomiast sporna pozostaje kwestia od jakiego momentu K. W. przysługuje taka pomoc.
Zgodnie z § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia, ażeby uzyskać pomoc pieniężną osoba usamodzielniana co najmniej na dwa miesiące przed osiągnięciem pełnoletności powinna wskazać opiekuna usamodzielnienia, złożyć indywidualny program usamodzielnienia oraz wniosek o przyznanie pomocy. Z § 2 ust. 2 rozporządzenia wynika natomiast, ze starosta właściwy przyznaje pomoc dopiero po wyznaczeniu opiekuna usamodzielnienia. Natomiast § 2 ust. 3 i 4 rozporządzenia nakłada obowiązek złożenia przez osobę usamodzielnianą pisemnej deklaracji, zawartej w indywidualnym programie usamodzielnienia, że przyznane środki wykorzystywane będą na pokrycie wydatków związanych z nauką oraz okazywania na początku każdego semestru zaświadczenia stwierdzającego kontynuowanie nauki. K. W. stał się pełnoletni w dniu "[...]"2003 r.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że K. W. powyżej wymienione wymagania spełnił dopiero w styczniu 2005 r. Wtedy dopiero została złożona dokumentacja niezbędna do uzyskania pomocy. Wniosek do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej został złożony dnia 7 stycznia 2005 r., a indywidualny program usamodzielnienia wraz z deklaracją o której mowa w § 2 ust. 3 rozporządzenia został przyjęty do realizacji przez opiekuna usamodzielnienia w dniu 4 stycznia 2005 r.
Zgodnie z art. 106 ust 3 Ustawy o pomocy społecznej świadczenie pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. W niniejszej sprawie organy orzekające, działając na podstawie przepisów prawa, przyznały K. W. pomoc pieniężną na kontynuowanie nauki od dnia 1 stycznia 2005 r. Zaskarżona decyzja organu odwoławczego zgodna jest więc z obowiązującym prawem
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.