Uzasadnienie
W dniu 13 stycznia 2014r. H. T. wniosła do Sądu Okręgowego pismo, datowane na dzień 9 stycznia 2014r., zatytułowane "Odwołanie", w którym H. T. podała, że "zaskarża decyzje Państwowego Powiatowego Inspektora Nadzoru Sanitarnego z dnia "[...]", w której nie stwierdzono u niej choroby zawodowej oraz wydaną w drugiej instancji decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, utrzymującą w/w zaskarżone decyzje".
Pismem z dnia 17 stycznia 2014r. Sąd Okręgowy przekazał to "odwołanie" Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej II Wydziału z dnia 20 lutego 2014r. skarżącą została wezwana do sprecyzowania, czy jej pismo z dnia 9 stycznia 2014r. jest skargą na decyzję z dnia "[...]" o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej (astmy oskrzelowej), postanowienie z dnia "[...]" o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia "[...]", czy też na postanowienie z dnia "[...]" o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia "[...]".
W odpowiedzi skarżąca podała, że jej pismo z dnia 9 stycznia 2014r. jest skargą na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" oraz skargą na wydaną w drugiej instancji decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego utrzymującą w mocy w/w decyzję.
W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącej II Wydziału z dnia 6 marca 2014r. rozdzielono skargi zawarte w piśmie skarżącej z dnia 9 stycznia 2014r. Przy czym przedmiot niniejszej sprawy określono jako skargę na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – astmy oskrzelowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, a więc takie, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie przesłanka ta nie została spełniona. Od rzeczonego postanowienia organu I instancji stronie przysługiwało bowiem odwołanie, i z tego uprawnienia strona skorzystała.
W związku z powyższym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.