Uzasadnienie
Decyzją z dnia 4 września 2003 roku, kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 29 sierpnia 2003 roku, przyznał K. K. dodatek mieszkaniowy w wysokości 88,52 zł. miesięcznie (słownie osiemdziesiąt osiem złotych 52 grosze) na okres od dnia l września 2003 do 29 lutego 2004 roku. Kwota dodatku mieszkaniowego została ustalona z uwzględnieniem m.in. miesięcznych wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania oraz dochodów gospodarstwa domowego w tym samym okresie.
Odwołanie od powyższej decyzji, złożył K. K. podnosząc, że do obliczenia dodatku mieszkaniowego została przyjęta niewłaściwa wysokość wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania.
W wyniku rozpatrzenia odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 7 października 2003 roku utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, wskazując, że wysokość dodatku mieszkaniowego została naliczona w prawidłowej wysokości z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została w dniu 16 stycznia 2004 roku (data nadania przesyłki pocztowej) zaskarżona przez K. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Podstawowy zarzut zawarty w skardze dotyczył błędnej interpretacji żądania sformułowanego w odwołaniu od decyzji kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. Skarżący wskazuje bowiem, że składając odwołanie nie kwestionował sposobu naliczenia dodatku mieszkaniowego, a jedynie sumę naliczonych przez zarządcę domu kosztów utrzymania mieszkania, które stanowiły jedną z podstaw ustalenia wysokości świadczenia. Ponadto, powołując się na stanowisko Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast podniósł, że "odwołanie od decyzji organu przyznającego dodatek może także obejmować sposób jego obliczenia, czyli kwotę przyjętych wydatków".
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymało dotychczas zajmowane stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
W postępowaniu przed sądem administracyjnym merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem warunków formalnych jej wniesienia. Zgodnie z art. 220 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Jak wynika z akt sprawy (k.8), w dniu 2 marca 2004 roku (data potwierdzenia odbioru pisma) zostało doręczone skarżącemu wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. (słownie sto złotych). Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach nie dopełnienia powyższego obowiązku, skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie, co musi skutkować odrzuceniem skargi na mocy art. 220 § 3 powołanej ustawy.