Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2007r. (data nadania pisma) T. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (zatytułowaną jako "pozew") żądając wydania wyroku nakazującego egzekucji prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2002r. W skardze zawarł również wniosek o przyznanie uprawnień "[...]" za okres od "[...]" do "[...]".
W odpowiedzi na skargę, przekazanej wraz ze skargą Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie na podstawie art. 13 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), Kierownik Urzędu wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu odpowiedzi podniósł, że pismem z dnia "[...]" Naczelny Sąd Administracyjny poinformował skarżącego, iż jeżeli w jego ocenie do realizacji wyroku z dnia 12 grudnia 2002r. potrzebna jest klauzula wykonalności, to odpowiedni wniosek w tym przedmiocie winien skierować do właściwego sądu rejonowego. Dodał, że sprawa objęta orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2002r. została prawomocnie osądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 maja 2005r.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie T. P. podtrzymał swoje stanowisko w przedmiocie przyznania uprawnień "[...]". Przewodnicząca składu orzekającego Sądu poinformowała skarżącego, że sądy administracyjne rozpoznają skargi na decyzje administracyjne, jednakże do ich właściwości nie należy przyznawanie świadczeń zgłoszonych w trybie powództwa. Wskazała również, iż możliwość kontroli legalności kwestionowanego aktu administracyjnego musi być poprzedzona wcześniejszym wyczerpaniem trybu administracyjnego.
W odpowiedzi skarżący oświadczył, iż cofa swoje pismo adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, określone jako pozew.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, bowiem oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego.
Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego. Jednakże sąd uzna tę czynność za niedopuszczalną, jeżeli zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Kierując się powyższym Sąd stwierdził, iż w sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie należało uznać za wiążący i skuteczny.
W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
O kosztach z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)
Odnośnie zawartego w skardze wniosku w przedmiocie przyznania uprawnień "[...]" wskazać należy skarżącemu, iż Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie mógł uwzględnić powyższego wniosku i wydać orzeczenia w tym przedmiocie. Rolą Sądu jest bowiem sprawowanie kontroli administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia legalności, a więc zgodności z obowiązującym prawem. Sąd nie może zastępować organów administracji publicznej (w zakresie zawartego w skardze wniosku kompetencję do orzekania w tej materii posiada wyłącznie organ administracji - Kierownik Urzędu) i wkraczać w sferę zastrzeżoną dla tych podmiotów.