Uzasadnienie
W dniu 7 marca 2023 r. Prokurator Rejonowy w Giżycku zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie uchwałę Rady Gminy Pozezdrze, nr XXVIII/178/2022, z 28 lutego 2022 r. w sprawie ustalenia wysokości ekwiwalentu pieniężnego dla członków ochotniczych straży pożarnych, którzy uczestniczyli w działaniach ratowniczych, akcjach ratowniczych, szkoleniach lub ćwiczeniach. Zaskarżonej uchwale zarzucił istotne naruszenie prawa tj. art. 7 i art. 94 Konstytucji RP oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2490, dalej jako: "u.o.s.p."), polegające na wykroczeniu poza delegację ustawową i wprowadzeniu w § 1 zaskarżonej uchwały ustalenia ekwiwalentu pieniężnego przysługującego członkowi ochotniczej straży pożarnej za każdą rozpoczętą godzinę od zgłoszenia wyjazdu z jednostki ochotniczej straży pożarnej w działaniu ratowniczym i w akcji ratowniczej oraz w szkoleniu pożarniczym i ćwiczeniu pożarniczym, podczas gdy art. 15 ust. 1 u.o.s.p. zezwala na ustalenie ekwiwalentu pieniężnego dla strażaka ratownika ochotniczej straży pożarnej.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Pozezdrze wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. Podał, że zaskarżona uchwała nigdy nie weszła do obrotu prawnego z kwestionowanymi w skardze sformułowaniami i treścią § 3, ponieważ Wojewoda Warmińsko-Mazurski rozstrzygnięciem nadzorczym nr PN.4131.119.2022 z dnia 11 marca 2022 r. stwierdził nieważność przedmiotowej uchwały w części dotyczącej § 1 w zakresie sformułowania "... dla członków ochotniczych straży pożarnych" oraz § 3, a także tytułu uchwały w zakresie sformułowania "... dla członków ochotniczych straży pożarnych, którzy uczestniczyli w działaniach ratowniczych, akcjach ratowniczych, szkoleniach lub ćwiczeniach"
Pismem z 19 kwietnia 2023 r. Prokurator Rejonowy w Giżycku cofnął skargę w niniejszej sprawie. Wskazał, że na skutek wyeliminowania przez Wojewodę Warmińsko-Mazurskiego rozstrzygnięciem nadzorczym kwestionowanych zapisów uchwały skarga stała się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W związku z tym postępowanie sądowe należało umorzyć.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na zgodny wniosek stron.