Uzasadnienie
W dniu 26 lutego 2015r. K. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Burmistrza Miasta, skargę na pismo tego organu z dnia "[...]", znak: "[...]", którym poinformowano skarżącego o niedopuszczeniu do drugiego etapu postępowania konkursowego na stanowisko Dyrektora Centrum Kultury. Do skargi załączył dowód uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że organizację i tryb przeprowadzania konkursu, sposób powoływania członków komisji konkursowej oraz zadania tej komisji, uwzględniając w szczególności procedury zapewniające ocenę kwalifikacji kandydatów określa rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 30 czerwca 2004r. w sprawie organizacji i trybu przeprowadzania konkursu na kandydata na stanowisko dyrektora instytucji kultury (Dz.U. z 2004r. Nr 154, poz.1629). Powyższe rozporządzenie nie określa przebiegu postępowania odwoławczego od rozstrzygnięcia konkursu. W związku z tym, zgodnie z art. 229 ust. 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności burmistrza jest rada gminy.
Pismem procesowym z dnia 25 marca 2015r. (data nadania pocztowego) skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Dlatego postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.