Uzasadnienie
W dniu 16 marca 2012 r. A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B., działającego z upoważnienia Burmistrza B., z dnia 7 marca 2012 r., którą przyznano skarżącemu zasiłki celowe w kwocie po 100 zł na zakup żywności w marcu 2012 r. i dofinansowanie kosztów zakupu energii elektrycznej w lutym 2012 r. oraz odmówiono zasiłku celowego na spłatę zadłużenia w Administracji Budynków Komunalnych, zakup odzieży i obuwia, inne bieżące potrzeby, korzystanie z prysznica w Hotelu MOPS i odmówiono usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania.
Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Organ stwierdził, że adresatem skargi winno być Samorządowe Kolegium Odwoławcze w E., do którego skarżący wniósł odwołanie w dniu 21 marca 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie warunek powyższy nie został spełniony. Skarżącemu przysługiwało prawo od wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. O powyższym uprawnieniu skarżący został prawidłowo pouczony w decyzji organu pierwszej instancji i jak wynika z informacji przekazanej przez organ administracji, skorzystał z niego. Wniesienie odwołania od decyzji organu pierwszej instancji jest jedynym prawnie dopuszczalnym środkiem zaskarżenia decyzji tego organu. Biorąc bowiem pod uwagę treść art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego będzie przysługiwała dopiero od decyzji organu odwoławczego.
Powyższe powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.