Uzasadnienie
Skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia "[...]" w przedmiocie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest inwalidą I grupy i z powodu choroby został zabrany do szpitala, gdzie przebywał do 23 lutego 2017 r. Niemożność wniesienia skargi do Sądu była spowodowana pobytem w szpitalu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreślono, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999r., II UKN 667/98, OSNAP – 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004r. FZ 13/04 niepubl.).
Z kolei art. 87 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że ostateczna decyzja organu została doręczona skarżącemu w dniu 16 stycznia 2017 r. Oznacza to, że skarga do Sądu winna zostać wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, tj. do dnia 15 lutego 2017 r. Skarga została nadana 1 marca 2017 r., a więc z uchybieniem terminu.
Niemniej jednak skarżący wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu. Do wniosku skarżący dołączył m.in. kartę informacyjną leczenia szpitalnego z której wynika, że skarżący w okresie od 2 lutego do 23 lutego 2017 r. przebywał w szpitalu - Samodzielnym Publicznym Zespole Gruźlicy i Chorób Płuc. Skarżący do szpitala został przyjęty z powodu duszności.
W związku z powyższym, w sprawie przyjąć po pierwsze należy, iż skarżący złożył w wymaganym terminie 7 dni wniosek o przywrócenie terminu, skoro wniosek został nadany 1 marca 2017 r., czyli sześć dni po opuszczeniu Szpitala.
Po drugie Sąd uznał, że skarżącemu nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z akt wynika, że w okresie biegu terminu do wniesienia skargi, skarżący trafił do Szpitala z powodu duszności, gdzie przebywał do 23 lutego 2017 r., kiedy to upłynął już termin do wniesienia skargi. Po wypisaniu ze szpitala skarżący wniósł skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Dodatkowo Sąd wziął pod uwagę wiek skarżącego oraz liczne choroby rozpoznane u skarżącego, a wynikające z przedstawionej dokumentacji medycznej (np. przewlekła obstrukcyjna choroba płuc, rozstrzenie oskrzeli, przewlekła niewydolność serca).
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.