Uzasadnienie
Zaskarżoną uchwałą z dnia 28 października 2010r., nr XLV/288/2010 Rada Gminy Grodziczno, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, art. 7 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005r. Nr 236 poz. 2008 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005r. w sprawie szczegółowego sposobu określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia (Dz. U. z 2006r. Nr 5 poz.
33) przyjęła wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, prowadzenia schroniska dla bezdomnych zwierząt, grzebowiska zwłok zwierzęcych i ich części, spalarni zwłok zwierzęcych i ich części oraz ochrony przed bezdomnymi zwierzętami na terenie Gminy Grodziczno.
W dniu 20 grudnia 2010r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski zaskarżył powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności w zakresie § 2 pkt 10 i 11, § 3 pkt 8 i 9, § 4 lit.d wyrażenia "-prowadzić ewidencję zwierząt wyłapanych".
Uzasadniając powyższy wniosek organ nadzorczy wskazał, że Rada Gminy Grodziczno w § 2 w pkt 10 postawiła przedsiębiorcom ubiegającym się o zezwolenie wymóg zapewnienia "usługobiorcom możliwość zakupu lub dzierżawy urządzeń do zbierania odpadów komunalnych określonych w Regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Grodziczno", a w pkt 11 wymóg wykazania się "posiadaniem sprzętu informatycznego pozwalającego na prowadzenie ewidencji zawartych umów, ilości i rodzajów odebranych odpadów oraz przekazanie tych danych organowi gminy". W myśl zaś § 3 w pkt. 8 przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia powinien - zdaniem Rady - "zapewnić realizację usługi na każde zlecenie właścicieli nieruchomości, z którym zawarta została umowa o świadczenie usługi, w terminie nie później niż w ciągu dwóch tygodni od daty zlecenia", a w pkt. 9 "wykazać się posiadaniem sprzętu informatycznego pozwalającego na prowadzenie ewidencji zawartych umów, ilości i rodzajów odebranych nieczystości ciekłych oraz przekazanie tych danych organowi gminy".
Organ nadzorczy zarzucił, że zakwestionowane regulacje dotyczą przede wszystkim obowiązków, jakie musi spełnić przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie zezwolenia. Podczas gdy przepis art. 7 ust. 3a cytowanej ustawy stanowi podstawę do wydania aktu określającego w sposób władczy szczegółowe kryteria, które muszą spełniać przedsiębiorcy, aby uzyskać zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych. Zdaniem Wojewody zakwestionowane zapisy uchwały wychodzą poza delegację zawartą w art. 7 ust. 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz rozporządzenia w sprawie szczegółowego sposobu określania wymagań, jakie powinien spełnić przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia. Zauważono też, że określone przez radę wymagania są jednym z elementów stanowiących podstawę do wydania decyzji w indywidualnej sprawie - zezwolenia. Wymagania zatem powinny być wydane w sposób precyzyjny, uwzględniający zakres przyznanego przez ustawodawcę upoważnienia.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Grodziczno wniósł o oddalenie skargi, wskazując na jej bezprzedmiotowość z powodu podjęcia przez Radę Gminy Grodziczno w dniu 30 grudnia 2010r. uchwały nr III/21/2010 w sprawie zmiany zaskarżonej uchwały, którą uchylono w całości zakwestionowane przez Wojewodę przepisy.
Pismem procesowym z dnia 20 stycznia 2011r. Wojewoda Warmińsko-Mazurski cofnął skargę z uwagi na podjęcie przez Radę Gminy Grodziczno wskazanej uchwały z dnia 30 grudnia 2010r. i ustanie tym samym przesłanek istniejących w dniu wniesienia skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka określona omawianym przepisem.
Wojewoda Warmińsko-Mazurski cofnął skargę na skutek uchylenia przez Radę Gminy Grodziczno zakwestionowanych zapisów uchwały z dnia 28 października 2010r. Eliminując z obrotu prawnego wskazane unormowania Rada Gminy uwzględniła w istocie skargę w całości w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., zgadzając się tym samym ze stanowiskiem Wojewody o braku ich legalności.
W rozpoznawanej sprawie, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne, a tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć, na podstawie cytowanego art. 161 § 1 pkt 1.