Uzasadnienie
W ślad za dokonaniem polecenia przelewu wpisu od skargi (k. 26 akt), A.F. wystosowała wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego (k. 27-29, 31), w którym stwierdziła, iż nie jest w stanie pokryć wszelkich kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania siebie i swojej rodziny.
Z oświadczenia wnioskodawczyni wynika, iż prowadzi ona gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i dwoma synami (21 i 14 l.). Ich jedyny majątek stanowi nieruchomość rolna o powierzchni 1 ha. Dochody miesięczne brutto z tytułu jej renty wynoszą 560,13 zł, a z tytułu pracy męża - 1386 zł. Rodzina mieszka u rodziców skarżącej, dzieląc z nimi koszty mieszkaniowe.
Do wniosku dołączone zostały: zaświadczenie o pobieraniu stałej renty z tytułu niezdolności do pracy, kopia umowy o pracę, zaświadczenie z P.U.P., zestawienie rachunków A.F. w "[...]" wraz z saldami (nie obejmuje ono numeru konta skarżącej, z którego dokonywany był przelew wpisu od skargi), kopia dowodu wpłaty należności za energię elektryczną, kopia faktury za usługi wodno-kanalizacyjne, kopia dowodu wpłaty należności za usługi telefonii komórkowej i kopia faktury za usługi telekomunikacyjne wraz z potwierdzeniem zapłaty (k. 30).
W dniu 10 maja 2011 r. doręczono skarżącej pismo zobowiązujące do przedłożenia w terminie 7 dni wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych, posiadanych przez nią i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym, z okresu ostatnich trzech miesięcy (wskazano, iż przypadek nieposiadania rachunku bankowego należy potwierdzić oświadczeniem wskazującym osobę, której to dotyczy) oraz oświadczenia podającego uśrednioną miesięczną wysokość poszczególnych wydatków (k. 34 i 36).
Skarżąca, pouczona o tym, iż niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy, do dnia dzisiejszego nie udzieliła na nie odpowiedzi.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
Jak stanowi art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje:
- 1) w zakresie całkowitym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania;
- 2) w zakresie częściowym (obejmującym, zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z regulacji tej jednoznacznie wynika, iż ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie wnioskującej.
Jeżeli oświadczenie zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest ona obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 p.p.s.a.).
W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od nałożonych w tym trybie obowiązków należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.