Uzasadnienie
We wniosku z dnia 27 marca 2014 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżący – Z.R. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika – radcy prawnego lub adwokata. Podał, iż jest osobą samotną, bezdomną, "[...]". Nie posiada majątku. Użytkuje pomieszczenie budynku gospodarczego o powierzchni "4,5 m2 bez ubikacji (...), bez bieżącej wody". Pobiera rentę w wysokości "[...]" zł netto miesięcznie. Korzysta z pomocy społecznej w zakresie dożywiania.
We włączonym do akt niniejszej sprawy – ze sprawy o sygn. akt "[...]" – wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy z dnia 19 marca 2014 r. wskazał ponadto, iż oszczędza na wykup niezbędnych leków, "jest poniewierany (...), żeby się przespać musi zapłacić i znosić musi upokorzenie ze wszystkich stron". Załączył kopie: decyzji o podwyższeniu renty oraz decyzji zmieniającej decyzję o przyznaniu zasiłku celowego w zakresie wysokości tego zasiłku.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie zawodowego pełnomocnika – radcy prawnego lub adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Zauważyć należy, iż skarżący "[...]". Jak oświadczył, oszczędza na wykup niezbędnych leków. Mimo zatem tego, że otrzymuje stały miesięczny dochód – rentę, przyjąć należy, iż środki pieniężne pochodzące z tego tytułu nie są wystarczające na zaspokojenie wszystkich jego niezbędnych potrzeb, co potwierdza również fakt korzystania przez skarżącego ze świadczeń z pomocy społecznej w zakresie dożywiania. W tej sytuacji za obiektywnie niemożliwe uznać należy zatem zabezpieczenie przez niego środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania sądowego w jakimkolwiek zakresie.
Dodatkowo zauważyć należy, iż skarżący nie posiada również środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie tych kosztów. Skarżący nie posiada bowiem żadnego majątku – jest osobą bezdomną, mieszka w budynku gospodarczym, a za nocleg musi płacić.
Tym samym, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, bowiem w świetle przedstawionych okoliczności, poniesienie przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania nastąpiłoby z uszczerbkiem koniecznego dla niego utrzymania.
W świetle powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, postanowiono zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, a wobec braku jednoznacznego wskazania zawodowego pełnomocnika, o którego ustanowienie wnosi, – ustanowić dla niego radcę prawnego.