Uzasadnienie
A. B. pismem z dnia 4 kwietnia 2017r. wywiódł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Olsztynie z dnia 17 listopada 2016r. w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 983/16.
Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017r. Referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu podniesiono, że skoro wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, to skarżącemu wysłano formularz PPF wraz z wezwaniem do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni. Wystosowane na tej podstawie wezwanie doręczono skarżącemu 13 kwietnia 2017r. Referendarz orzekł, że ponieważ wynikiem bezskutecznego upływu zakreślonego terminu realizacji wezwania (20 kwietnia 2017 r.) jest niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, wniosek skarżącego pozostawia się bez rozpoznania stosownie do 258 § 2 pkt 6 P.p.s.a.
Sprzeciw od ww. zarządzenia wniósł A. B., który wyraził niezadowolenie z wydanego przez Referendarza zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Sprzeciw jest niezasadny, a zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.
Zgodnie z dyspozycją art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu PPF według ustalonego wzoru. Natomiast art. 257 P.p.s.a. stanowi, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony w wymaganej formie lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Z powyższego wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy ma sformalizowany charakter. Wobec tego skarżący zasadnie został na podstawie art. 257 ustawy P.p.s.a., wezwany przez Referendarza sądowego do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakreślonym 7-dniowym terminie. Termin do złożenia wniosku o prawo pomocy na prawidłowym urzędowym formularzu upłynął zatem w dniu 20 kwietnia 2017r. Wezwanie nie zostało wykonane i nie przedłożono wymaganego formularza PPF.
Skoro strona – pomimo stosownego wezwania i wyznaczenia terminu – braków wniosku w tym zakreślonym terminie nie uzupełniła, to zasadnie Referendarz sądowy na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 6 P.p.s.a. wydał zarządzenie z dnia 24 kwietnia 2017 r. o pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie referendarza sądowego odpowiada prawu, zatem należało zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 260 § 1-3 P.p.s.a. oraz art. 257 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.