Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że rozkazem personalnym nr "[...]" z dnia "[...]" Komendant Miejski Policji zwolnił S. S. z dniem 29 grudnia 2011r. z dotychczas zajmowanego stanowiska specjalisty Zespołu ds. Wykroczeń Wydziału Prewencji KMP, a z dniem 30 grudnia 2011r. mianował go na niższe stanowisko asystenta Zespołu ds. Wykroczeń Wydziału Prewencji KMP.
Po rozpatrzeniu odwołania S. S. od tego rozstrzygnięcia Komendant Wojewódzki Policji rozkazem personalnym nr "[...]" z dnia "[...]" utrzymał je w mocy.
Skargę na ww. rozstrzygnięcie wywiódł S. S., wnosząc o jego uchylenie.
Wnioskiem natomiast z dnia 11 maja 2012r. pełnomocnik skarżącego zwrócił się o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie. Wnioskodawca podniósł, że przedmiotem postępowania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II SA/Wa 295/12) jest rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr "[...]" z dnia "[...]" utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]" w przedmiocie zwolnienia S. S. z zajmowanego stanowiska z urzędu i przeniesienia do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji.
W ocenie wnioskodawcy ewentualne wydanie orzeczenia uwzględniającego skargę we wspomnianej sprawie, spowodowałoby powrót skarżącego do pełnienia służby w Komendzie Wojewódzkiej Policji, przez co jego skarga w niniejszej sprawie byłaby bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ppsa (Dz. U. z 14 marca 2012r., poz. 1270) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej.
W szczególności zawieszając postępowanie w sprawie, Sąd powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym toczącym się postępowaniu (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302).
Powyższe unormowanie dotyczy fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w razie wystąpienia w sprawie kwestii prejudycjalnej tj. sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia w innym postępowaniu może wpływać na wynik niniejszego postępowania. Ocena w tym zakresie pozostawiona została uznaniu Sądu. A zatem Sąd może zawiesić postępowanie, o ile po rozważeniu okoliczności sprawy dojdzie do przekonania, że konieczność taka zachodzi (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 października 2011r., II OZ 988/11).
Na gruncie niniejszej sprawy zaś należy dostrzec, że skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr "[...]" z dnia "[...]" utrzymujący w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia "[...]" w przedmiocie zwolnienia S. S. z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dalszego pełnienia służby w Komendzie Miejskiej Policji. W ocenie Sądu należy podzielić argumenty wnioskodawcy, iż ewentualne wydanie orzeczenia we wspomnianej sprawie uwzględniającego skargę spowodowałoby powrót skarżącego do pełnienia służby w Komendzie Wojewódzkiej Policji, przez co jego skarga w niniejszej sprawie byłaby bezprzedmiotowa. Za zawieszeniem przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego zdecydowanie przemawiają więc względy celowości i ekonomiki procesowej. Dopiero bowiem wydanie prawomocnego rozstrzygnięcia w pierwszym postępowaniu pozwoli na właściwe – zależnie od jego wyniku – rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.
Ostateczne rozstrzygnięcie prawidłowości przeniesienia skarżącego do służby w innej jednostce organizacyjnej, warunkować będzie niejako sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Utrzymanie bowiem w mocy rozkazów personalnych o przeniesieniu strony skarżącej pozwoli dopiero na merytoryczne rozpoznanie zagadnienia zmiany stanowiska, które nastąpiło zaskarżonymi w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięciami. Gdyby jednak w obrocie prawnym nie utrzymały się pierwotne rozstrzygnięcia o przeniesieniu funkcjonariusza z Komendy Wojewódzkiej Policji do Komendy Miejskiej, to rozpatrywanie przedmiotowego zagadnienia byłoby bezprzedmiotowe.
Wobec powyższego, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd zawiesił postępowanie do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie we wspomnianej powiązanej z niniejszym postępowaniem sprawie.