Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchyliło decyzję organu pierwszej instancji z dnia 12 grudnia 2014 r., którą ustalono dla B. i S. T. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego na działkach nr "[...]" i nr "[...]" w T., gmina P. W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podpisanej przez S. T., zarzucono, że organ błędnie ocenił, iż decyzja organu pierwszej instancji narusza art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647, z późn. zm.). Stwierdzono ponadto, że organ odwoławczy z naruszeniem art. 7, art. 12 i art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), nie przeprowadził niezbędnego postępowania dowodowego, co skutkuje przewlekłością postępowania w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 30 marca 2015 r., skarżący został wezwany do podania, czy przedmiotową skargę wniósł wyłącznie we własnym imieniu, czy też w imieniu A. Spółki z o.o.
Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r., S. T. poinformował Sąd, że skargę wniósł we własnym imieniu oraz w imieniu żony B. T. i A. Sp. z o.o.
Zarządzeniami z dnia 9 kwietnia 2015 r., S. T. i B. T. oraz A. Spółka z o.o. zostali wezwani do uiszczenia wpisów sądowych od wniesionych skarg w kwotach po 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenia doręczono skarżącym dnia 16 kwietnia 2015 r. Termin do usunięcia braków formalnych upłynął zatem z dniem 23 kwietnia 2015 r.
W zakreślonym terminie uiszczony został przez S. T. i B. T. oraz A. Spółkę z o.o. wpis sądowy w kwocie 500 zł.
Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.
Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2015 r., S. T. został wezwany do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni, w czyim imieniu uiszczony został wpis sądowy w kwocie 500 zł lub czy skargi wniesione przez S. T. i B. T. oraz przez A. Spółkę z o.o. zostały opłacone w kwotach po 250 zł, pod rygorem odrzucenia skarg (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.).
Pismem z dnia 23 czerwca 2015 r. D. T., podała, że w sekretariacie tut. Sądu została poinformowana, że w przedmiotowej sprawie należy uiścić wpis w wysokości 500 zł łącznie od wszystkich wskazanych podmiotów.
Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2015 r., Sąd ponownie wezwał strony postępowania do jednoznacznego wskazania, w czyim imieniu został wniesiony w sprawie wpis w kwocie 500 zł - w imieniu S. i B. T. czy w imieniu A. Spółka z o.o. Jednocześnie wyjaśniono, że wpis od jednego z tych podmiotów (S. i B. T., A. Spółka z o.o.) wynosi 500 zł, co oznacza, że nie został on prawidłowo uiszczony od obu skarżących. Z tego względu należy jednoznacznie ustalić, od którego ze skarżących został wniesiony wpis, czy też został on uiszczony w kwocie 250 zł od każdego z nich, co oznaczałoby, że żaden ze skarżących nie wniósł prawidłowego wpisu, pomimo pisemnego pouczenia o skutkach w postaci odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono S. T. – jako skarżącemu, pełnomocnikowi B. T. i Prezesowi Zarządu skarżącej Spółki w dniu 3 lipca 2015 r.
Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.
W opisanym wyżej stanie sprawy, brak jest podstaw do przyjęcia, że którykolwiek ze skarżących uiścił wymagany wpis w kwocie 500 zł. Należało zatem uznać, że wniesiony wpis został uiszczony w kwocie po 250 zł od każdego ze skarżących, a zatem żaden ze skarżących nie wniósł prawidłowego wpisu, pomimo pisemnego pouczenia o skutkach w postaci odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy, skargi podlegają odrzuceniu, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.
Jednocześnie, wobec faktu, że skarga została odrzucona, skarżącym przysługuje zwrot uiszczonego wpisu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.