Uzasadnienie
Decyzją z "[...]"r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze "[...]"uchyliło decyzję organu pierwszej instancji będącą przedmiotem odwołania w całości i przyznało G.L. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad mężem na okres od 1 września 2019 r. do 31 marca 2022 r., z tym że: od 1 września 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. w kwocie 1 583,00 zł miesięcznie, od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. w kwocie 1.830 zł miesięcznie, od 1 stycznia 2021 r. do 31 marca 2022 r. w wysokości wynikającej z obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" oraz orzekło o odmowie przyznania skarżącej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad mężem na okres od 1 kwietnia 2019 r. do 31 sierpnia 2019 r.
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.
Następnie, pismem z 28 lipca 2020 r. poinformowało o śmierci Skarżącej.
Okoliczność śmierci Skarżącej została potwierdzona odpisem skróconym aktu zgonu z "[...]" r., wydanym przez Urząd Stanu Cywilnego 29 czerwca 2020 r. w "[...]".
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Sytuacja opisana w hipotezie cytowanego przepisu zaistniała w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi była bowiem decyzja, którą przyznano Skarżącej prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.
W okolicznościach sprawy mamy więc do czynienia z sytuacją opisaną ww. przepisie, gdyż świadczenie pielęgnacyjne, o które wnioskowała Skarżąca jest świadczeniem osobistym, przysługującym jedynie osobom ściśle wymienionym w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2220), po spełnieniu wskazanych tam przesłanek, do których należy m.in. osobiste sprawowanie opieki nad osobą niepełnosprawną.
Z uwagi na konieczność umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, również bezprzedmiotowe stało się rozpatrywanie wniosków zawartych w skardze, w tym wniosku o zasądzenie kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania wyłącznie z przyczyny określonej w art. 54 § 3, czyli dokonania przez organ autokontroli, która nie miała miejsca w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie w sprawie.