Uzasadnienie
Rozkazem personalnym "[...]" Komendanta Miejskiego Policji w O. z dnia 25 listopada 2003 r. J. P. został zwolniony ze służby w policji z dniem 26 listopada 2003 r. Jednocześnie rozkazowi temu na podstawie art. 108 §1 kodeksu postępowania administracyjnego został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
Powodem zwolnienia ze służby w policji J. P. było skazanie go prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego za popełnienie przestępstwa umyślnego. Rygor natychmiastowej wykonalności rozkazowi temu został nadany ze względu na interes społeczny wyrażający się szczególnym statusem i zadaniami policji mającymi bezpośredni związek z zapewnieniem bezpieczeństwa i porządku publicznego.
Od powyższego rozkazu odwołanie w dniu 5 grudnia 2003 r. złożył J. P. i podniósł że do nabycia minimalnych uprawnień emerytalnych pozostało mu zaledwie siedem dni, po zapoznaniu go z rozkazem pełnił służbę nadal aż do przekazania jej następcy, nadto posiada on niewykorzystany urlop wypoczynkowy. W konsekwencji J. P. wniósł o zwolnienie ze służby z taką datą by pozwalała mu ona na nabycie uprawnień emerytalnych.
W dniu 11 grudnia 2003 r. J. P. uzupełnił swoje odwołanie stwierdzając, że żaden przepis nie mówi o tym, że służbę w policji można pełnić tylko wtedy gdy przemawia za tym interes społeczny, że pełnił on służbę w policji po 24 września 2003 r. kiedy wyrok sądu był już prawomocny i nadanie rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności było szykaną mająca pozbawić skarżącego prawa do emerytury, bo gdyby każde skazanie policjanta było równoznaczne natychmiastowym zwolnieniem ze służby to taki zapis znalazłby się w ustawie o Policji. Nadto J. P. pełnił służbę jeszcze przez prawie dwie godziny po doręczeniu mu rozkazu o zwolnieniu.
Decyzją z dnia 23 grudnia 2003 r. nr "[...]" Komendant Wojewódzki Policji zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy.
W uzasadnieniu decyzji Komendant Wojewódzki Policji wskazał, że organ pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 41 ust. l pkt 4 ustawy o Policji nakazujący zwolnienie ze służby policjanta skazanego prawomocnym wyrokiem za popełnienie przestępstwa umyślnego. Pełnienie służby w policji uniemożliwiają J. P. także inne przepisy ustawy o Policji. Organ odwoławczy podzielił także argumentację Komendanta Miejskiego Policji w O. co do zasadności nadania rozkazowi o zwolnieniu rygoru natychmiastowej wykonalności.
Powyższą decyzję zaskarżył J. P. wnosząc w dniu 26 stycznia 2004 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji.
J. P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającego ją rozkazu personalnego wydanego przez Komendanta Miejskiego Policji w O. oraz o zasądzenie kosztów procesu zarzucając naruszenie art. 8,9 i 11 k.p.a. i niewłaściwe zastosowanie art. 108 k.p.a..
W uzasadnieniu skargi J. P. powtórzył dotychczasowe argumenty podkreślając, że organ nie odniósł się do jego zarzutów dotyczących zgodności z prawem nadania rozkazowi o zwolnieniu ze służby rygoru natychmiastowej wykonalności w związku z czym naruszył ogólne zasady postępowania. Również art. 41 ust. l pkt 4 ustawy o Policji mówi o konieczności zwolnienia z policji a nie o niezwłoczności tegoż zwolnienia. Wobec skarżącego została też naruszona norma art. 10 k. p. a., gdyż przed wydaniem decyzji uniemożliwiono mu wypowiedzenie się. Uchylenie zaskarżonej decyzji w ocenie skarżącego pozwoli na wydanie nowej decyzji zgodnej z prawem i tym samym na nabycie uprawnień emerytalnych. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie podnosząc raz jeszcze, że rygor natychmiastowej wykonalności nadany został prawidłowo, skarżący nie poinformował także przełożonych o uprawomocnieniu się wyroku skazującego co skutkowałoby tym, że J. P. znacznie wcześniej zostałby zwolniony ze służby.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. l par. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr. 153, poz.1269), Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek badania zaskarżonych aktów prawnych wyłącznie w zakresie ich legalności, a więc z punktu widzenia ich zgodności z przepisami prawa powszechnie obowiązującego.
Tego rodzaju naruszeń nie można stwierdzić w niniejszej sprawie.
Nie można mieć żadnych wątpliwości co do tego, że rozkazowi o zwolnieniu ze służby policjanta może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, powyższe stwierdzenie w sposób oczywisty zostało potwierdzone w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2002 r. /OSNP 2003/24/5837,kiedy to Sąd Najwyższy stwierdził, że decyzji o zwolnieniu ze służby w policji funkcjonariusza ukaranego dyscyplinarną karą wydalenia z tej służby może być na podstawie art. 108 par. l k.p.a. nadany rygor natychmiastowej wykonalności.
Rozkaz personalny z dnia 25 listopada 2003 r. został zaopatrzony w rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny, wyrażający się szczególnym statusem i zadaniami policji, mającymi bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo i porządek publiczny, realizowany wyłącznie przez osoby spełniające warunki określone przepisami ustawy o Policji. Trudno tej tezie odmówić słuszności, bo przecież służby w policji nie można pełnić tylko dlatego, że przemawia za tym interes konkretnej osoby a nie interes społeczny, gdyby natomiast rozkazowi Komendanta Miejskiego Policji w O. z dnia 2 listopada 2003 r. nie został nadany przedmiotowy rygor to dalsza praca w policji J. P. mogłaby służyć tylko jemu a przecież nie takie są cele i zadania policji.
W tym miejscu podkreślić należy, że J. P. w zasadzie nie kwestionuje zasadności zwolnienia go ze służby w policji a jedynie zwolnienie go w trybie natychmiastowym. Skoro więc sam skarżący dostrzega to, że nie może pełnić funkcji policjanta to winien zrozumieć, że nie może pełnić tej funkcji w ogóle a nie dopiero po pewnym czasie skoro zdarzenie dyskwalifikujące go do pracy w policji miało już miejsce. Pomimo tego, że skarżący zaprzecza temu, iż motorem jego postępowania jest przede wszystkim chęć uzyskania uprawnień emerytalnych to nie sposób jest się oprzeć wrażeniu w świetle przytoczonych wyżej stwierdzeń, iż w istocie rzeczy tylko na tym J. P. zależy. Takie rozumowanie jest zresztą całkowicie zrozumiałe z punktu widzenia skarżącego, jednak J. P. winien zrozumieć, że nie może pracować w policji tyko dlatego żeby nabyć wcześniejsze uprawnienia emerytalne. Z całą stanowczością podkreślić należy, że nadanie rozkazowi o zwolnieniu ze służby skarżącego rygoru natychmiastowej wykonalności nie było żadną szykaną ze strony przełożonych skarżącego, bo przecież nabycie uprawnień emerytalnych po piętnastu latach pracy /służby/jest wyjątkowym przywilejem, który J. P. utracił tylko i wyłącznie na skutek swego postępowania.
Nie można nie dostrzec także tego, prawomocny wyrok skazujący J. P. zapadł w dniu 24 września 2003 r. natomiast zwolnienie skarżącego ze służby z zastosowaniem rygoru natychmiastowej wykonalności nastąpiło dopiero po dwóch miesiącach, jednak z tego faktu nie można wyprowadzać wniosków korzystnych dla skarżącego i z pewnością nie można się zgodzić z jego argumentem, że skoro mógł on pełnić służbę po uprawomocnieniu się wyroku to nie zachodziła potrzeba nadawania rozkazowi o zwolnieniu ze służby rygoru natychmiastowej wykonalności. Takie rozumowanie jest zupełnie błędne, bo rzeczą niezaprzeczalną jest to, że data zwolnienia ze służby skarżącego została przesunięta w czasie na listopad 2003 r. przede wszystkim dlatego, że J. P. nie poinformował swoich przełożonych o uprawomocnieniu się wyroku skazującego go choć powinien to uczynić.
Drugą z przyczyn późniejszego w czasie wydania rozkazu o zwolnieniu ze służby był brak właściwej komunikacji między organami policji i sądem, obie te przyczyny mogą przekonywać tyko o jednym, mianowicie o tym, że J. P. powinien być zwolniony ze służby w policji w trybie natychmiastowym nie w listopadzie a już we wrześniu 2003 r.
Jeżeli skarżący rzeczywiście po wręczeniu mu rozkazu o zwolnieniu ze służby jeszcze przez dwie godziny służbę pełnił to należy stwierdzić, że nie powinien jej pełnić, fakt ten jednak nie może w żadnym stopniu podważyć słuszności nadania rozkazowi o zwolnieniu rygoru natychmiastowej wykonalności.
Podstawą nakazującą zwolnienie J. P. ze służby w policji był wyrok Sądu Rejonowego utrzymany następnie w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego, oba te orzeczenia były doskonale skarżącemu znane, bo przecież dotyczyły jego osoby. Prawdą jest to, że uzasadnienie decyzji organu II instancji w zakresie dotyczącym nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie jest szczególnie obszerne lecz Komendant Wojewódzki Policji powołuje się trafnie na argumentację organu I instancji, która przecież skarżącemu była znana. Dlatego też raz jeszcze stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie było naruszenia przepisów prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć wpływ na wynik sprawy, natomiast do nadania rozkazowi o zwolnieniu ze służby rygoru natychmiastowej wykonalności nie jest konieczne unormowanie, które byłoby zawarte w ustawie o Policji, gdyż treść art. 108 par. l k.p.a. jest ku temu wystarczającą podstawą prawną.
Prawidłowa była też podstawa prawna samego zwolnienia ze służby J. P., gdyż art. 41 ust. l pkt 4 ustawy o Policji stanowi, że policjanta należy zwolnić ze służby w razie skazania go za przestępstwo umyślne.
Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.