Uzasadnienie
Wojewoda złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o stwierdzenie nieważności § 3 ust. 2, § 4 ust. 6, § 8 ust. 2 i 3, § 10, § 13 ust. 1 i 2, § 14, § 16, § 17 ust. 1 i 3, § 20 ust. 3 pkt 4 i ust. 4-5, § 21, § 22 ust. 2 pkt 1 załącznika do uchwały Nr "[...]" Rady Miejskiej w "[...]" z dnia "[...]" w sprawie określenia zasad gospodarowania gminnym zasobem nieruchomości Gminy "[...]".
W odpowiedzi na skargę Burmistrz "[...]" wskazał, że Rada Miejska uznała argumentację organu nadzoru za słuszną i w dniu "[...]" podjęła uchwałę Nr "[...]" w sprawie określenia zasad gospodarowania gminnym zasobem nieruchomości Gminy "[...]" uchylającą zakwestionowaną uchwałę Nr "[...]" w całości. Wobec powyższego wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.
Pismem procesowym z dnia "[...]" pełnomocnik Wojewody wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako: p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
W zaistniałej sytuacji zaskarżona uchwała, została w trybie autokontroli wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ, który ją wydał. Kierując się zatem wskazanymi wyżej okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd uznał, że wobec skutecznego uwzględnienia przez Radę Miejską w "[...]" skargi Wojewody przestał istnieć przedmiot postępowania sądowego wobec wyeliminowania z obrotu prawnego rozstrzygnięcia, przeciwko któremu skierowana była skarga. Tym samym wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania i dalsze prowadzenie postępowania sądowego stało się bezprzedmiotowe.
W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.