Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 11 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 28/16

Uzasadnienie

W dniu 11 grudnia 2015 roku wpłynęła do Urzędu Miejskiego skarga C. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" uznającą za bezzasadną skargę wyżej wymienionego na bezczynność Burmistrza A. Burmistrz A wypowiedział skarżącemu w dniu 30.06.2015 r. umowę o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia przewidzianego stosownymi przepisami kodeksu pracy.

W dniu 2 lipca 2015 roku skarżący zwrócił się do Burmistrza A z prośbą o wycofanie jego oświadczenia woli o wypowiedzeniu mu umowy o pracę, wskazując na jego istotną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu zarządzanej przez niego wcześniej jednostki. Skarżący w ustawowo przewidzianym terminie złożył także odwołanie od przedmiotowego wypowiedzenia umowy o pracę do Sądu Pracy. Burmistrz A nie spełnił prośby skarżącego, podtrzymując swoje stanowisko zajęte w wypowiedzeniu umowy o pracę. Jednocześnie wdał się w spór sądowy ze skarżącym udzielając odpowiedzi na jego odwołanie od wypowiedzenia umowy o pracę, prezentując swoje stanowisko w tej sprawie.

Skarżący uznał, że Burmistrz A winien był na jego prośbę z dnia 2 lipca 2015 roku odpowiedzieć w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a., gdyż w jego ocenie sprawa dotycząca wypowiedzenia mu umowy o pracę i jego prośba o cofnięcie przedmiotowego oświadczenia woli ma charakter sprawy administracyjnej. W związku z tym skarżący wywiódł skargę na bezczynność Burmistrza do Rady Miejskiej.

W dniu 1 września 2015r. działając na podstawie art. 227 k.p.a. C. S. złożył do Rady Miejskiej skargę na bezczynność polegającą na nieudzieleniu mu odpowiedzi na pismo z dnia 2 lipca 2015r.

Następnie pismem z dnia 8 grudnia 2015r. C. S., po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, wywiódł skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" w sprawie rozpatrzenia skargi C. S. z dnia 1 września 2015r. na bezczynność Burmistrza.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r., mającym zastosowanie w niniejszej sprawie zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658) - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W niniejszej sprawie zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego, nie można jej także zaliczyć do aktów, o jakich mowa w cytowanym wyżej przepisie. Została bowiem podjęta w związku ze skargą wniesioną przez skarżącego w trybie przepisów działu VIII K.p.a. i jest formą zawiadomienia strony o sposobie załatwienia wniesionej skargi na działalność organu gminy. Należy wyjaśnić, że kontroli sądowoadministracyjnej nie podlegają sprawy ze skarg i wniosków, o których mowa w dziale VIII K.p.a.

W postępowaniu uregulowanym w tym dziale nie rozstrzyga się bowiem żadnej sprawy administracyjnej, jedynie informuje o sposobie załatwienia tej skargi. Poglądu tego nie zmienia fakt, że w niniejszej sprawie zaskarżona czynność przybrała formę uchwały, skoro w tej formie wyraża swoje stanowisko rady gminy. Przedmiotem skargi powszechnej przewidzianej art. 227 i nast. K.p.a. mogą być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Postępowanie zaś w sprawie tego typu skarg cechuje się tym, iż nie ma w nim stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, jedynie zawiadamia się go o czynnościach wewnętrznych, zmierzających do wyjaśnienia okoliczności podniesionych w skardze.

W konsekwencji, działania administracji publicznej będące przedmiotem tego typu skarg nie podlegają kontroli sądów administracyjnych z uwagi na to, iż nie mieszczą się w katalogu czynności i aktów poddawanych nadzorowi sądowemu, który zawiera art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym, w przypadku wniesienia skargi do organu administracji na podstawie art. 227 i nast. K.p.a., stronie nie służy skarga do sądu administracyjnego ani na bezczynność organu jak w niniejszej sprawie, ani na wynik tego postępowania.

Skarga w niniejszej sprawie jest więc niedopuszczalna, a zatem podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.