Uzasadnienie
M.F., skarżący decyzję o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup żywności, złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Podał, iż ma 64 lata, jest inwalidą I grupy, pobiera rentę w wysokości 724,10 zł (w zał. kopia odcinka przekazu pocztowego) oraz dodatek pielęgnacyjny. Córka (34 l.), z którą prowadzi gospodarstwo domowe, po potrąceniu z jej renty socjalnej 200 zł alimentów dostaje miesięcznie 422,23 zł. (w zał. kopia odcinka przekazu pocztowego). Po opłatach, w tym także spłacaniu pożyczki i zasądzonych na rzecz wspólnoty mieszkaniowej kosztów remontu, niewiele pozostaje na życie. Nie wystarcza również na leczenie. W oświadczeniu o majątku, w rubryce 7.1. formularza, pod pozycją "dom" zawarty został wpis: "dom 8 rodzinny w miejscowości "[...]" (...)", a pod pozycją "mieszkanie": "mieszkanie (...) w miejscowości "[...]" (...)" (ten sam adres każe przyjąć, iż chodzi o jeden i ten sam lokal mieszkalny). Innego majątku nie posiadają.
Wobec powyższego stwierdza się, co następuje:
Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.;
w skrócie: p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść wiążącego się z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącego, zasadniczo zbieżne z treścią dokumentów akt administracyjnych, dają podstawę do stwierdzenia, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.