Uzasadnienie
A.B. złożyła ze skargą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Podała, iż wraz z mężem są bezrobotni. Mają dwoje dzieci w wieku szkolnym. Źródłem ich utrzymania jest emerytura babki (960 zł) i dodatek pielęgnacyjny wuja (560 zł), którzy prowadzą z nimi wspólne gospodarstwo domowe. Jedyny majątek rodziny to dom o powierzchni 54 m2 i zabudowania po byłym gospodarstwie rolnym.
Informacje poświadczone przez skarżącą uzasadniają przekonanie, że znajduje się ona w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami), stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Według tego unormowania, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje bowiem, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.