Uzasadnienie
P. B., reprezentowany przez radcę prawnego w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymierzającej karę pieniężną w wysokości 96.000 zł za urządzanie gier hazardowych, zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 96.000 zł. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący jest przedsiębiorcą zatrudniającym pracowników, a miesięczne koszty utrzymania są znaczne. Wyegzekwowanie, zdaniem strony skarżącej niesłusznie i bezpodstawnie nałożonej kary, wyrządzi skarżącemu znaczną szkodę, bowiem utraci on płynność finansową i będzie miał problemy z wypłatą należnych pracownikom wynagrodzeń. Może nawet spowodować postawienie go w stan niewypłacalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
Należy się zgodzić z poglądem, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie..., s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Innymi słowy, problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2012 r., II FZ 358/12, LEX nr 1166138).
Co do zasady przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych, np. postanowienie o zawieszeniu postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04, LEX nr 837880).
Dostrzec należy, że w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji wymierzającej karę pieniężną w wysokości 96.000 zł za urządzanie gier hazardowych. Wniosek strony nie może zatem dotyczyć decyzji podjętej w I instancji. Natomiast wskazane postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, nie jest aktem lub czynnością, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie jest to bowiem akt, który wywołuje skutki materialnoprawne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.