Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia "[...]", którą stwierdzono wygaśnięcie z dniem 1 lutego 2008 r. zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych "[...]", wydanych J. N. W złożonej na tę decyzję skardze J.N. podniósł, że w poprzednich latach terminowo uiszczał opłaty za zezwolenie, gdyż w dokumencie zapłaty wyraźnie była wskazana data i rachunek bankowy. W roku bieżącym natomiast podano okres rozliczenia, co zasugerowało skarżącego, iż opłatę należy uiścić do 16 marca 2008 r. Stwierdził ponadto, że zmiana przepisów dotyczących podatków i opłat może skutkować błędami obywateli i urzędników.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Stwierdził ponadto, że zarzuty skargi są nieprecyzyjne, co utrudnia ustosunkowanie się do nich. Wskazał, że przepisy dotyczące terminów uiszczania opłat za zezwolenie nie zmieniły się od 9 listopada 2002 r., zaś skarżący prowadzi działalność od 14 lat, wobec czego nietrafne jest żądanie, aby organ przypominał mu o ustawowych terminach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami, dalej jako p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku skargi przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia
Zarządzeniem z dnia 20 maja 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 23 maja 2008 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem z dniem 30 maja 2008 r.
W zakreślonym terminie nie uzupełniono przedmiotowego braku formalnego skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.
Skoro strona nie korzystająca ze zwolnienia od kosztów sądowych i nie ubiegająca się o to zwolnienie, nie uiściła wpisu od skargi, to skarga podlegała odrzuceniu, na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.
Wobec tego należało orzec jak w sentencji postanowienia.