Uzasadnienie
H. J., której skarga w sprawie dotyczącej zasiłku stałego została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 maja 2012 r., złożyła wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wykazała w rubryce nr 6 L. C. ("przyjaciel ojca"), w rubryce nr 7.1. - mieszkanie o powierzchni 49,93 m2, a w rubryce nr 10 - dochód w kwocie 300 zł, którego źródłem jest L. C., określony jako "jedyny żywiciel". Do wniosku załączona została dokumentacja zadłużenia z tytułu opłat mieszkaniowych oraz kosztów ogrzewania.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzją organ zmienił decyzję własną przyznającą skarżącej pomoc społeczną w postaci zasiłku stałego w części dotyczącej wysokości tego zasiłku, z kwoty 444 zł do kwoty 177 zł w związku z ustaleniem, iż osiąga ona dochód w kwocie 300 zł z tytułu podnajmu pokoju.
Z aktualizacji wywiadu środowiskowego z dnia 6 grudnia 2011 r. wynika, iż skarżąca, która jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe i uzyskuje od października 2011 r. dochód z tytułu podnajmu jednego pokoju Panu C. (przyjacielowi jej ojca). Zgodnie z oświadczeniem skarżącej z dnia 6 grudnia 2011 r., Pan C. mieszka u niej na stancji i płaci po 300 zł miesięcznie - pomaga jej jako przyjaciel: kupi gaz, opłaca światło. W podaniu o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej z dnia 23 listopada 2011 r. skarżąca, powołując się na trudną sytuację zdrowotną, materialną i życiową, podniosła, iż jedynie "w niedużej kwocie" pomaga jej przyjaciel, który u niej mieszka i który też ma duże długi.
Wskazując, iż na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, referendarz sądowy postanowił przyznać jej prawo pomocy w postaci ustanowienia radcy prawnego.
Na postanowienie to skarżąca wniosła sprzeciw, w którym zwróciła się o pozytywne rozpatrzenie jej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W wyniku wniesienia sprzeciwu postanowienie referendarza sądowego z dnia 15 czerwca 2012 r. straciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpoznaniu przez sąd (art. 260 p.p.s.a.).
Sprawą tą nie jest, co trzeba podkreślić z uwagi na treści zawarte w sprzeciwie, rozpatrzenie skargi na decyzję organu pomocy społecznej, lecz rozpatrzenie wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, który złożyła ona w związku z zamiarem wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, rozstrzygnięcie tego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie radcy prawnego na rzecz osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez skarżącą, zbieżne z treścią dokumentów akt administracyjnych, uzasadniają przekonanie, iż znajduje się ona w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji.