Uzasadnienie
W dniu 28 sierpnia 2008 r. Rada Gminy Gietrzwałd podjęła uchwałę nr XXIII/217/2008 w sprawie nadania nazw ulic w miejscowości Gietrzwałd.
Powyższą uchwałę zaskarżył W.Z. W złożonej skardze zarzucił, że przedmiotowa uchwała została podjęta wbrew woli mieszkańców wsi.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Gietrzwałd wniosła o jej oddalenie. Wskazała, że przedmiotowa uchwała weszła w życie z dniem 1 listopada 2008 r. Następnie uchwałą z dnia 30 grudnia 2008 r., nr XXVII/272/2008, skreślono nazwy ulic stanowiących drogi wewnętrzne a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 24 lutego 2009 r. (sygn. akt II SA/Ol 18/09) stwierdził nieważność powyższej uchwały w części dotyczącej nadania nazw ulicom będącym drogami wewnętrznymi.
Organ gminy podkreślił też, że art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.), nie wymaga podejmowania uchwał przez Zebranie Wiejskie w sprawie objętej zaskarżoną uchwałą. Stwierdził, że o pracach nad tą uchwałą mieszkańcy zostali poinformowani w listopadzie 2007 r., wobec czego mieli możliwość wypowiedzenia się w tej sprawie. Ponadto wskazał na okoliczności, które zdaniem tego organu uzasadniały podjęcie spornej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Podstawą wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2009 r. skarżący wezwany został do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu potwierdzającego wezwanie Rady Gminy Gietrzwałd do usunięcia naruszenia prawa w związku z podjęciem zaskarżonej uchwały.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 20 maja 2009 r.
Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 27 maja 2009 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionej skargi mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.
Powyższe powoduje, że skarga jest niedopuszczalna, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.