Uzasadnienie
We wniosku z dnia "[...]", złożonym na urzędowym formularzu i uzupełnionym następnie w zakresie braku formalnego, D. P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. W rubryce nr 7.1 wykazał "byłe mieszkanie "[...]"", które obecnie zajmuje, w rubryce nr 10 – dochód z tytułu zasiłku stałego w kwocie 444 zł oraz zasiłku w zakresie dożywiania w kwocie 90 zł, natomiast w rubrykach nr 5 i 11 podniósł, iż jest osobą niepełnosprawną "[...]" i wskazał ponoszone wydatki (na opłaty mieszkaniowe, leki, środki czystości oraz na komputer i ksero). Zgodnie z uzasadnieniem zaskarżonej decyzji skarżący korzysta ponadto ze świadczeń z pomocy społecznej w formie zasiłków celowych "[...]".
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie też do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie adwokata. Sytuacja materialna skarżącego nie pozwala bowiem na poniesienie przedmiotowych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. Zauważyć należy, iż jego sytuacja finansowa jest tak zła, że zmusza go do utrzymywania się w całości ze świadczeń z pomocy społecznej. W tej sytuacji, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika, a skarżący nie posiada środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie.
W konsekwencji, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie adwokata i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, orzeczono jak w sentencji.