Uzasadnienie
M. M., reprezentowany przez r.pr. G. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Sejmiku Województwa nr "[...]" z dnia 27 maja 2015r. w sprawie uchwalenia Planu zagospodarowania przestrzennego województwa "[...]", w zakresie sprzecznych z prawem i naruszających interes prawny skarżącego zapisów dotyczących zakazów i ograniczeń dotyczących realizacji na obszarze województwa "[...]", w tym na obszarze Gminy P., inwestycji w zakresie " dużej" energetyki wiatrowej.
W piśmie z dnia 9 maja 2016r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę, wnosząc o umorzenie postępowania i zwrot uiszczonego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi uzasadnione zostało uprawomocnieniem się wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 1351/15, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził nieważność zapisów uchwały Sejmiku Województwa nr "[...]" w sprawie uchwalenia Planu zagospodarowania przestrzennego województwa w części dotyczącej inwestycji w zakresie "dużej" energetyki wiatrowej, czyli aktu objętego skargą w niniejszym postępowaniu.
Wobec powyższego Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Dlatego postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.