Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 353/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów po rozpoznaniu skargi M. N. (dalej jako: "skarżąca"), reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 27 marca 2023 r. w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Pismem z 30 czerwca 2023 r., pełnomocnik skarżącej zwrócił się o uzupełnienie wskazanego wyżej wyroku tutejszego Sądu z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 353/23, w zakresie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania zgodnie z wnioskiem zawartym w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 z późn.zm., dalej jako: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 P.p.s.a.).
W myśl art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Natomiast zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a., strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Według art. 210 § 2 p.p.s.a. przepis § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu.
Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Ol 353/23, tutejszy Sąd, po rozpoznaniu skargi wniesionej przez skarżącą, uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 27 marca 2023 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
W ocenie tutejszego Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której sąd nie orzekł o całości skargi, albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu.
Wskazać należy, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. W takiej sytuacji strona może skarżyć wyrok albo składać wniosek o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów postępowania (zob. B. Dauter, w: A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 157).
Natomiast w świetle powołanego wyżej art. 210 § 1 p.p.s.a., nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa wniosek o uzupełnienie wyroku, poprzez umieszczenie w nim zapisu o zwrocie kosztów postępowania, w sytuacji, w której strona nie zgłosi wniosku o zwrot należnych kosztów postępowania przed zamknięciem rozprawy. Sąd administracyjny nie ma bowiem obowiązku umieszczenia w wyroku orzeczenia co do zwrotu kosztów postępowania (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 1530/10, dostępne w CBOSA).
Należy zatem stwierdzić, że skarżąca, reprezentowana przez adwokata, straciła uprawnienie do żądania zwrotu kosztów. Pełnomocnik skarżącej zarówno w skardze, jak i w żadnym z innych pism procesowych nie zgłosił bowiem wniosku o przyznanie należnych kosztów.
Zauważyć przy tym należy, że przepis art. 210 § 2 p.p.s.a., dotyczący orzekania na posiedzeniu niejawnym, znajduje zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 157 § 1, 2 i 3 p.p.s.a. odmówił uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie przyznania kosztów sądowych.