Uzasadnienie
W dniu 2 marca 2016 r. (data nadania przesyłki) R.T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r., nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" r. w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 36.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie ogólnych zasad postępowania, wadliwe zastosowanie przepisów ustawy o grach hazardowych, które uznał za nieskuteczne wobec braku ich notyfikacji Komisji Europejskiej. Ponadto, w ocenie skarżącego, jako osoba fizyczna nie mógł być uznany za urządzającego gry w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych, gdyż adresatami art. 6 ust. 4 tej ustawy, tj. podmiotami uprawnionymi do uzyskania koncesji na prowadzenie kasyna gry mogą być tylko spółki kapitałowe.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Pismem procesowym z dnia 25 sierpnia 2016 r. skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718., zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159).
W rozpoznawanej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Dlatego postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 1080 zł.