Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2017 r., starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, pozostawił bez rozpoznania wniosek "[...]" o ustanowienie zawodowego pełnomocnika, gdyż w zakreślonym terminie skarżący nie złożył żądanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W złożonym sprzeciwie, skarżący ponownie wniósł o ustanowienie zawodowego pełnomocnika, podnosząc, że z uwagi na stan zdrowia nie jest w stanie prowadzić samodzielnie sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.
W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.
Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zgodnie zaś z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Zarządzeniem Z-cy Przewodniczącej Wydziału II z dnia 28 września 2017 r., skarżący został wezwany do wypełnienia i złożenia w Sądzie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, wniosku PPF nas urzędowym formularzu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Powyższe zarządzenie doręczono skwarzącemu w dniu 9 października 2017 r., zatem termin do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku upłynął z dniem 16 października 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie złożył jednak takiego wniosku, mimo pouczenia o skutkach zaniechania.
Z tych też względów, na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.