Uzasadnienie
We wniosku złożonym na urzędowym formularzu skarżący F.W. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu stwierdził: "Zaniżone stałe i jedyne źródło utrzymania w postaci emerytury w wysokości 878,76 zł. Zajęte w części świadczenie przez Urząd Skarbowy w "[...]" w oparciu o wydany wyrok "[...]" na podrobionych materiałach dowodowych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego "[...]". Zajęcie w części emerytury W. T. przez Urząd Skarbowy w oparciu o wydany wyrok "[...]" oparty na fałszywych i podrobionych dokumentach PINB. +) Wykorzystaniu przez Sąd dok z akt spr. "[...]"."
Według oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i synem. W rubryce nr 7.1. ("Nieruchomości") wykazał dom o powierzchni 160 m2, nieruchomość rolną o powierzchni 0,47 ha oraz "nieczynny od 1990 roku obiekt szklarniowy o pow. 600 m2", w rubryce nr 10 ("Dochody") - dochód własny z tytułu emerytury w wysokości 878,76 zł, dochód żony z tytułu emerytury w wysokości 1138,29 zł oraz wskazał, iż syn jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
15 maja 2015 r. skarżącemu doręczono wezwanie do złożenia w terminie 7 dni kopii dokumentów, z których wynika aktualna wysokość wypłacanych (po potrąceniach egzekucyjnych) świadczeń stanowiących dochód rodziny oraz wyjaśnienia, czy otrzymał odszkodowanie za "[...]", przyznane decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z "[...]" w kwocie "[...]" zł (karta 20-22 akt sądowych), a jeśli nie - czy zwracał się do "[...]" o wypłatę tego odszkodowania. Dodatkowo poproszono o oświadczenie upewniające o zaniechaniu postulatu ustanowienia adwokata (zgłoszonego w skardze).
Mimo, iż skarżący został pouczony, że niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy, nie udzielił na nie żadnej odpowiedzi.
Wobec powyższego stwierdza się, co następuje:
Jak wynika z unormowania zawartego w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami), zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ciężar dowodu istnienia takowej okoliczności spoczywa więc na wnioskodawcy. Jeżeli - tak jak w rozpatrywanym przypadku - oświadczenie zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest obowiązany złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jego stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 wskazanej ustawy).
W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 182/09, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.