Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 grudnia 2007r. A. i Z. F. wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją tego organu z dnia "[...]"listopada 2007r. w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej przy ul. "[...]" w O. Postanowieniem z "[...]"kwietnia 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie w tej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Decyzją z dnia "[...]"kwietnia 2008r. Nr "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" listopada 2007r. uchylającą w całości decyzję z dnia "[...]"września 2007r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta w sprawie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na projektowanym maszcie stalowym i betonowym fundamencie przy ul. "[...]" w O. na działce nr "[...]", obręb "[...]" i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, odmówiło uchylenia własnej decyzji z dnia "[...]"listopada 2007r. Nr "[...]".
W dniu 4 maja 2008r. (data nadania przesyłki) A. F. i Z. F. złożyli na tę decyzję, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wnosząc o uchylenie decyzji związanych z budową stacji bazowej telefonii komórkowej przy ul. "[...]" w O. jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa. Wskazali, iż w ich przekonaniu na terenie projektowanego zamierzenia inwestycyjnego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w dniu "[...]"czerwca 2000r. uchwałą Rady Miasta Nr "[...]". Wskazali, iż sprawa pominięcia ich i innych sąsiadów w niniejszej sprawie nadal nie została wyjaśniona, nie wskazano kryteriów uznających niektórych za stronę postępowania administracyjnego, zaś innych tylko za mieszkających w sąsiedztwie planowanej inwestycji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie. Wyjaśniono, iż skarżona decyzja nie miała przymiotu ostatecznej, na którą przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Skarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o treści art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, jednak skarżący nie skorzystali z prawa wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie tej sprawy. Wobec powyższego wniesiona skarga winna być odrzucona stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądownictwa administracyjnego jest dopuszczalne jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, bowiem dotyczy działalności organów administracji publicznej, skargę wniesie uprawniony podmiot po wyczerpaniu środków zaskarżenia oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i zostanie złożona w terminie.
W niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, gdyż nie został przez stronę skarżącą wykorzystany tryb postępowania poprzedzający wniesienie skargi.
Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja organu odwoławczego z dnia "[...]"kwietnia 2008r. Nr "[...]" wydana na skutek wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej wydaniem decyzji tego organu z dnia "[...]"listopada 2007r. uchylającej w całości decyzję z dnia "[...]"września 2007r. wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu Miasta w sprawie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na projektowanym maszcie stalowym i betonowym fundamencie przy ul. "[...]" w O. na działce nr "[...]", obręb "[...]" i przekazującej sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta została wydana przez Kolegium działające w tej sprawie jako organ pierwszoinstancyjny i wobec powyższego słusznie podnosi Kolegium, że decyzja ta nie posiadała przymiotu decyzji ostatecznej, na którą służy skarga do sądu administracyjnego.
Stosownie bowiem do art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) zwana dalej: Kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań.
Z zasady określonej w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej; ustawą ppsa, wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie - art. 52 § 2 tej ustawy.
Wobec powyższego z uwagi na okoliczność, iż niniejsza skarga dotyczy decyzji Kolegium wydanej po wznowieniu postępowania administracyjnego w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzja ta mająca charakter pierwszo-instancyjnej, od której wprawdzie nie służyło odwołanie lecz na podstawie art. 127 § 3 Kpa wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, nie spełnia wymogów o których mowa w art. 52 § 1 ustawy ppsa. Skargę można bowiem wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły stronie, zaś w tej sprawie skarżący nie wykorzystali takiego środka zaskarżenia, gdyż nie złożyli wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.