Uzasadnienie
P. P. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..] w przedmiocie zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 5 maja 2022 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, z pouczeniem, że odpisem pisma mogą być też uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 11 maja 2022 r. (potwierdzenie odbioru, k. – 15). Termin do usunięcia braków formalnych upłynął zatem w dniu 18 maja 2022 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.
Stosownie natomiast do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13).
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki ma pismo będące skargą, przewodniczący, wzywając do uzupełnienia braków takiego pisma, poucza o rygorze odrzucenia skargi.
Z przepisów tych wynika, że w przypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego niż odrzucenie skargi środka (vide: postanowienie NSA z 16 lutego 2022 r., III OZ 72/22, dostępne w CBOSA).
Pełnomocnik skarżącego złożyła do Sądu skargę niekompletną, nie dołączyła bowiem do niej wymaganej liczby odpisów skargi, zatem koniecznym było uzupełnienie braków skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 18 maja 2022 r., pełnomocnik skarżącego nie uzupełniła przedmiotowych braków formalnych wniesionej skargi, mimo pouczenia. Uczyniła to dopiero dzień po zakreślonym terminie, czyli 19 maja 2022 r. (data stempla pocztowego, k. – 17). Z zestawienia dat bezsprzecznie wynika więc, że uchybiono terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Podkreślić należy, że ustawa procesowa nie pozwala na różnicowanie sytuacji, gdy uchybienie terminowi było niewielkie, jednodniowe, od sytuacji, gdy braki formalne pisma zawierającego środek odwoławczy usunięto dopiero po wielu dniach. Każde uchybienie terminowi, choćby jednodniowe, wywołuje skutek w postaci odrzucenia środka odwoławczego z tej przyczyny, że jego braków formalnych w zakreślonym terminie nie usunięto. Nie ma też znaczenia prawnego, kiedy pismo nadane za pośrednictwem wyznaczonego operatora pocztowego dotrze do sądu, ponieważ istotna jest data wywiązania się przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego z nałożonego na nią obowiązku, a o tym decyduje data prawidłowego wysłania (nadania) przesyłki, a nie data otrzymania jej przez sąd (vide: postanowienie NSA z 28 lutego 2018 r., II FZ 83/18, dostępny w CBOSA).
W tym stanie rzeczy skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.