Uzasadnienie
T. O. wniosła w dniu 5 kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Urzędu Miasta "[...]" z dnia
"[...]" informującą skarżącą o braku akceptacji Społecznej Komisji Mieszkaniowej dla wniosku skarżącej o przyznanie lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy "[...]" w 2018 roku.
W odpowiedzi na skargę, organ przedstawił sytuację skarżącej, wskazując, że starania o przyznanie lokalu mieszkalnego rozpoczęła w 2005 r., a następnie w latach 2006-2013. Złożone przez stronę wnioski rozpatrywane były zgodnie z obowiązującymi przepisami i przyjętą procedurą, a zainteresowana była szczegółowo informowana o rozstrzygnięciach w przedmiotowej sprawie. Ostatni wniosek został złożony przez skarżącą w dniu 9 września 2017 r. i poddany analizie pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do udzielenia pomocy mieszkaniowej, określonych uchwałą
Nr "[...]" Rady Miasta "[...]" z dnia "[...]" w sprawie określenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy "[...]". Wniosek, jako spełniający kryteria określone uchwałą, został przekazany do rozpatrzenia przez Społeczną Komisję ds. Mieszkań Komunalnych, jednak nie uzyskał akceptacji Komisji. W związku z tym, skarżąca nie została umieszczona na liście osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu lokalu na czas nieoznaczony na 2018 rok. Wskazano, że spełnienie wszystkich kryteriów uchwały nie jest równoznaczne z zakwalifikowaniem osoby ubiegającej się o lokal do udzielenia pomocy mieszkaniowej. Zakres pomocy ustalany jest przez Komisję z uwzględnieniem możliwości Gminy w zakresie pozyskiwania lokali mieszkalnych. W ocenie organu, wszystkie działania Gminy były zgodne z obowiązującymi przepisami i przyjętą procedurą, zatem nie ma podstaw do uznania skargi T. O. za zasadną.
Na rozprawie w dniu 27 czerwca 2019 r., pełnomocnik skarżącej popierając skargę, sprecyzował, iż przedmiotem zaskarżenia jest akt administracyjny z dnia
"[...]" i zarzucił naruszenie art. 7 i 77 oraz art. 107 § 1 i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Pełnomocnik organu wniosła o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne, niż określone w pkt 5 (tj. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej), podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
W ocenie składu orzekającego w przedmiotowej sprawie, złożona skarga nie dotyczy aktu administracyjnego, o jakim mowa w cytowanym powyżej przepisie, bowiem pismo organu z dnia "[...]" takim aktem nie jest.
Bezsporne jest to, że wstępna weryfikacja merytoryczna wniosku o przydział lokalu komunalnego kończy się - w przypadku odmowy - aktem, który należy zakwalifikować jako dotyczący sprawy z zakresu administracji publicznej, zgodnie z zasadą, przyjętą w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08. W uchwale tej Sąd wskazał, że postępowanie w zakresie udzielania pomocy mieszkaniowej ma dwa etapy. W pierwszym etapie wnioskujący o najem lokalu składa wniosek, który podlega przeanalizowaniu i weryfikacji przez organ, a następnie rozstrzyga się o zakwalifikowaniu i umieszczeniu na liście oczekujących na najem lokalu. W drugim etapie, w razie skierowania do zawarcia umowy, wnioskodawca zawiera umowę najmu z zarządcą budynku.
Sąd wskazał w uchwale, że działanie organu w pierwszym etapie nie stanowi ani oferty zawarcia umowy, ani negocjacji umowy, ale ma charakter administracyjnoprawny, ponieważ rozstrzyga o tym, czy określonej osobie może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie danej gminy. Działanie, polegające na ocenie, czy określona osoba, będąca członkiem wspólnoty samorządowej, może uzyskać pomoc od gminy w zaspokojeniu jej potrzeb mieszkaniowych w drodze zakwalifikowania jej do kręgu osób, z którymi może być zawarta umowa najmu lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, ma wszelkie cechy załatwienia sprawy z zakresu administracji publicznej. Nie jest to przy tym sprawa, rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, gdyż ustawa nie daje podstaw do przyjęcia takiej prawnej formy załatwienia sprawy, ani sprawa załatwiana w drodze aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie dotyczy uprawnienia lub obowiązku wynikających wprost z przepisu prawa.
W tym miejscu należy więc ocenić pismo organu z dnia "[...]", w którym organ stwierdził, że wniosek skarżącej spełnia kryteria, o jakich mowa w uchwale Rady Miasta "[...]" z dnia "[...]" w sprawie określenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy "[...]". Wskazać należy, że kwestia, czy skarżącej może być udzielona pomoc w zakresie zaspokojenia jej potrzeb lokalowych z wykorzystaniem lokali znajdujących się w mieszkaniowym zasobie Gminy, została rozstrzygnięta pozytywnie, o czym organ poinformował skarżącą w ww. piśmie. Nie był więc wymagany w tym zakresie żaden akt administracyjny. Nie stanowi go powyższe pismo z dnia "[...]", ponieważ organ wyłącznie informuje w nim skarżącą, że spełnia ona przesłanki do ubiegania się o lokal komunalny oraz o tym, że Komisja nie umieściła jej na liście osób uprawnionych do wynajęcia lokalu na czas nieoznaczony w roku 2018.
Skargę do Sądu, skarżąca mogłaby zaś złożyć wówczas, gdyby nie została umieszczona na liście oczekujących na zawarcie lokalu mieszkalnego w akcie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Natomiast, jak wskazano wyżej, pismo z dnia
"[...]" takim aktem nie jest.
W sprawie nie doszło też do zarzucanych przez pełnomocnika skarżącej naruszeń przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 108 r., poz. 2096). Zarzuty w tym zakresie nie zostały sprecyzowane, a Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych przez pełnomocnika skarżącej przepisów. Organ podjął w sprawie wszelkie, wymagane prawem czynności oraz zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy, uzasadniając stanowisko brakiem akceptacji Społecznej Komisji ds. Mieszkań Komunalnych.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.